Шавқӣ ки маро дар талаб рӯй ту хост

شوقی که مرا در طلب روی تو خاست

Гар баргӯем ба сад забон ноед рост

گر برگویم به صد زبان ناید راست

Гар биншинӣ то ба қиёмат бар ман

گر بنشینی تا به قیامت برِ من

Сират натавон дид ба чашмӣ ки марост

سیرت نتوان دید به چشمی که مراست