Хуршеди рахти малик ҷаҳон ме бахшад

خورشید رخت ملک جهان می‌بخشد

Дар суханати ганҷ ниҳон ме бахшад

دُرّ سخنت گنج نهان می‌بخشد

Сад ҷон ёбам аз ғами ишқат ҳар рӯз

صد جان یابم از غم عشقت هر روز

Гӯйӣ ки ғами ишқи ту ҷон ме бахшад

گویی که غم عشق تو جان می‌بخشد