Дӯш омаду дили азу кабобӣ мегашт

دوش آمد و دل ازو کبابی میگشت

То бода ба каф кард ва харобӣ мегашт

تا باده به کف کرد و خرابی میگشت

Дар синаи ҷонами фалакӣ гардон кард

در سینهٔ جانم فلکی گردان کرد

Пас гирди фалак чу офтобӣ мегашт

پس گردِ فلک چو آفتابی میگشت