Дӯш омад ва гуфт : ҳеҷ озармат нест
دوش آمد و گفت: هیچ آزرمت نیست
Дар ишқи дами сарду дил гармат нест
در عشق دمِ سرد و دلِ گرمت نیست
Гуфтам : « бурҳони марои зи ман , эй ҳамаи ту ! »
گفتم: «برهان مرا ز من، ای همه تو!»
Гуфто ки кеи ту , хешро шармат нест
گفتا که کیی تو، خویش را شرمت نیست