Чун моҳ , ба қатъ , об рӯй ту надошт

چون ماه، به قطع، آب روی تو نداشت

Як зарраи зи офтоб рӯй ту надошт

یک ذرّه ز آفتاب روی تو نداشت

Хуршед ки ҷумлаи ҷаҳони равшан аз ӯст

خورشید که جملهٔ جهان روشن از اوست

Шуд зард аз онкии тоб рӯй ту надошт

شد زرد از آنکه تابِ روی تو نداشت