Моҳӣ ки ба ҳасан , олам орой афтод

ماهی که به حسن، عالم آرای افتاد

Ҷон дар талабаши шефта ҳар ҷой афтод

جان در طلبش شیفته هر جای افتاد

Бечораи дилам ки даст ва пое мезад

بیچاره دلم که دست و پایی میزد

Аз даст бишуд аз он ки дар пой афтод

از دست بشد از آن که در پای افتاد