Гул рӯй намӯд аз чаман эй соқӣ

گل روی نمود از چمن ای ساقی

Булбули зи фироқи наъраи зан эй соқӣ

بلبل ز فراق نعره زن ای ساقی

Мекаш ки басии кашанд май бе ман ва ту

مَیکش که بسی کشند می بی من و تو

Мо рӯй кашида дар кафан эй соқӣ

ما روی کشیده در کفن ای ساقی

Хониш
шморҳ 29 — соӣҳ ош