Имшаб ки маро на тоб ва на таб будаст

امشب که مرا نه تاب و نه تب بودست

Бо ёр ба ҳам ҷом лаболаб будаст

با یار به هم جامِ لبالب بودست

эй субҳ ! дар он кӯш ки имшаби ндмӣ

ای صبح! در آن کوش که امشب ندمی

Зеро ки марои рӯзи худ имшаб будаст

زیرا که مرا روز خود امشب بودست