Гуфтӣ чаҳ кунам то шаб ман гардад рӯз

گفتی چه کنم تا شب من گردد روز

Вази нури саводи фақри гирдами фирӯз

وز نورِ سوادِ فقر گردم فیروز

Як шамъи андеш ҳар ду олами вонгаҳ

یک شمع اندیش هر دو عالم وانگه

Гар оташи ишқи дории он шамъ бисӯз

گر آتشِ عشق داری آن شمع بسوز