Зон рӯз ки мо ба зиндагонӣ мардем

زان روز که ما به زندگانی مُردیم

Гӯии талаб аз ҳазор олам барадем

گوی طلب از هزار عالم بُردیم

Роҳӣ ки дар ӯ ҳазор ҳушёр бсухт

راهی که در او هزار هشیار بسوخت

Дар мастии хешу бихўдии бспрдим

در مستی خویش و بیخودی بسپُردیم