Дар сояи фақри сад ҷаҳон , вонҳмаҳи ҳеҷ

در سایهٔ فقر صد جهان، وانهمه هیچ

Умеди камолу бими нуқсони ҳамаи ҳеҷ

امّید کمال و بیمِ نقصان همه هیچ

Бар барфи тавон баради паии як як чиз

بر برف توان بُرد پی یک یک چیز

Аммо чу битофт офтоби он ҳамаи ҳеҷ

اما چو بتافت آفتاب آن همه هیچ