Дил аз тамаъи хоми чунон бирён шуд

دل از طمع خام چنان بریان شد

Аз оташи шавқӣ ки чунон натавон шуд

از آتش شوقی که چنان نتوان شد

Ҷонӣ ки зи қадар фахр мавҷӯдотаст

جانی که ز قدر فخر موجوداتست

Дар роҳи ғами ту бо адам яксон шуд

در راه غم تو با عدم یکسان شد