Чун хилофати равнақ аз Усмон гирифт

چون خلافت رونق از عثمان گرفت

Шарқ то ғарби ҷаҳон имон гирифт

شرق تا غرب جهان ایمان گرفت

Аз камоли фазли ҳақи вази ҷаҳд ӯ

از کمال فضل حق وز جهد او

Шдҷҳон бар дайни ҳақ дар аҳд ӯ

شدجهان بر دین حق در عهد او

Буд дарёии ҳаёу кӯҳи ҳалам

بود دریای حیا و کوه حلم

Ҷони покаши ғарқаи дарёии илм

جان پاکش غرقه دریای علم

Дар сахои ҳамтоаш дар олам набӯд

در سخا همتاش در عالم نبود

Дар вафои дайни назираш ҳам набӯд

در وفای دین نظیرش هم نبود

Чун писанди хоҷа кунин шуд

چون پسند خواجه کونین شد

Дар дўдомодиши зӣ алнўрин шуд

در دودامادیش ذی النورین شد

Буд ҳам хайлаши ду нури ростин

بود هم خیلش دو نور راستین

Зон ду нураши ду илми бростин

زان دو نورش دو علم برآستین

Он ду нураш чун ду чашми ҷон ӯ

آن دو نورش چون دو چشم جان او

Бали ду қутби олами ирфон ӯ

بل دو قطب عالم عرفان او

Он ду нураш чун ду кунаши муътабар

آن دو نورش چون دو کونش معتبر

Пеш ҳар як ҳар ду кунаши мухтасар

پیش هر یک هر دو کونش مختصر

Чун паямбари айн имон хондаш

چون پیمبر عین ایمان خواندش

Ҳам дами худ қоф қуръон хондаш

هم دم خود قاف قرآن خواندش

То зи сод сувар бурноед нафас

تا ز صاد صور برناید نفس

Қофи қуръонро ҳамеи симурғи бас

قاف قرآن را همی سیمرغ بس

Сахт буд аз ғуссаи муштии ом ро

سخت بود از غصه مشتی عام را

Кӯ буд раҳмати зўии алорҳом ро

کو بود رحمت ذوی الارحام را

Онкӣ ҳаст аҳли ғазаб дар кули ҳол

آنکه هست اهل غضب در کل حال

Кӣ тавонад дид раҳматро ҷамол

کی تواند دید رحمت را جمال

ӯ бқрон хондан бинишаста буд

او بقرآن خواندن بنشسته بود

Киштии дарёии қуръони баста буд

کشتی دریای قرآن بسته بود

Чун бтиғи куштанаши бурданди даст

چون بتیغ کشتنش بردند دست

ӯ чунон кушта бикуштӣ дрншст

او چنان کشته بکشتی درنشست

Лоҷарам чун кард бе сари душманаш

لاجرم چون کرد بی سر دشمنش

Кард қуръони хатми он сар бе таниш

کرد قرآن ختم آن سر بی تنش

Чун бохри баради қуръони тани бузад

چون بآخر برد قرآن تن بزد

Душманони хешро гардани бузад

دشمنان خویش را گردن بزد

Ишқи қуръон чун раҳгӣ бо ҷонаш дошт

عشق قرآن چون رگی با جانش داشت

Ҳам раг ва ҳам тани ҳама қуръонаш дошт

هم رگ و هم تن همه قرآنش داشت

Аз рагаши чндонкаҳи доим хӯн чакид

از رگش چندانکه دایم خون چکید

То аҷал дар ишқи қуръони хӯни давид

تا اجل در عشق قرآن خون دوید

Лоҷарами қирон чу шоҳид бар ҷамол

لاجرم قران چو شاهد بر جمال

То абади он қатра хунаш кард хол

تا ابد آن قطره خونش کرد خال

Не ки он як қатраи хӯн чун гашти хушк

نی که آن یک قطره خون چون گشت خشک

Машки қуръони гашт гар хӯнаст машк

مشک قرآن گشت گر خونست مشک

Не ки он як қатра чун берун фитод

نی که آن یک قطره چون بیرون فتاد

Қалби қуръони гашту қалб аз хӯн фитод

قلب قرآن گشت و قلب از خون فتاد