Хоҷаро тӯтии чолок буд
خواجهٔ را طوطی چالاک بود
Заҳр бо сари сабзяши тирёк буд
زهر با سر سبزیش تریاک بود
Муддати яксоли мидодши шукр
مدت یکسال میدادش شکر
То бнтқ ояд шукри резади магар
تا بنطق آید شکر ریزد مگر
Рӯзу шаб дар кор ӯ дили баста буд
روز و شب در کار او دل بسته بود
зи иштиёқи нутқи аўдли хаста буд
ز اشتیاق نطق اودل خسته بود
Гарчи мидодши шукри солии тамом
گرچه میدادش شکر سالی تمام
ӯ нагуфт аз ҳеҷ ваҷҳеи як калом
او نگفت از هیچ وجهی یک کلام
Оқибати кории қавӣ нохуш фитод
عاقبت کاری قوی ناخوش فتاد
Дар сарои он хоҷаро оташ фитод
در سرای آن خواجه را آتش فتاد
Чун бигард он қафас оташ расед
چون بگرد آن قفس آتش رسید
Тафти он дар тӯтӣ дилкаш расед
تفت آن در طوطی دلکش رسید
Гуфт ҳин эй хоҷаи зинҳори аломон
گفت هین ای خواجه زنهار الامان
Варна дар оташ бисӯзам ин замон
ورنه در آتش بسوزم این زمان
Хоҷа гуфташ чун чунин корӣ фитод
خواجه گفتش چون چنین کاری فتاد
Омадат аз ман чунин дар вақти ёд
آمدت از من چنین در وقت یاد
Дркшидии дами шубони рӯзии тамом
درکشیدی دم شبان روزی تمام
Аз куҷо оварадӣ акнӯн ин калом
از کجا آوردی اکنون این کلام
Чун зи бими ҷони худ дармондӣ
چون ز بیم جان خود درماندی
Аз қусӯри аҷз хешам хондӣ
از قصور عجز خویشم خواندی
Аз барои хеши пешами хонда
از برای خویش پیشم خواندهٔ
Дафъи оташро бхўишми хонда
دفع آتش را بخویشم خواندهٔ
Грнкрдии оташати ҷон бе қарор
گرنکردی آتشت جان بی قرار
Бо миннат ҳаргиз набӯдӣ ҳеҷ кор
با منت هرگز نبودی هیچ کار
Ёди ман пайваста чун бод омадат
یاد من پیوسته چون باد آمدت
Ин чунин вақте зи ман ёд омадат
این چنین وقتی ز من یاد آمدت
Чун бкрдии ёди ман бегонаи вор
چون بکردی یاد من بیگانه وار
Тан кунун дар сӯзи даҳ парвонаи вор
تن کنون در سوز ده پروانه وار
Ҳарки дар оташ чу иброҳӣм нест
هرکه در آتش چو ابراهیم نیست
Гар бисӯзад ҳамчуи тӯтӣ бим нест
گر بسوزد همچو طوطی بیم نیست
ТониФтди кор дар кор эй писар
تانیفتد کار در کار ای پسر
Кӣ зи кори афтодагии ёбии хабар
کی ز کار افتادگی یابی خبر
Ҳаст хулати айни кори афтодагӣ
هست خلت عین کار افتادگی
Гар халилӣ кам талаби озодагӣ
گر خلیلی کم طلب آزادگی
Роҳи ту зер ва зибр афтоданаст
راه تو زیر و زبر افتادنست
Зонкаҳи беҳбудат бтар афтоданаст
زآنکه بهبودت بتر افتادنست