Солик омад мавҷи зани ҷон аз вафо
سالک آمد موج زن جان از وفا
Пеши садру бадари олами Мустафо
پیش صدر و بدر عالم مصطفی
Ҳол ӯ ӣнҷои дигаргуни аўФтод
حال او اینجا دگرگون اوفتاد
Хок бар сар кард ва дар хӯни аўФтод
خاک بر سر کرد و در خون اوفتاد
Гуфт эй султони доролмлки дайн
گفت ای سلطان دارالملک دین
Ваии расӯли хоси раби Алъоламин
وی رسول خاص رب العالمین
эй дили афрӯзи ҳама дайн густарон
ای دل افروز همه دین گستران
Ваии сапедори ҳамаи пайғомбарон
وی سپیدار همه پیغامبران
эй маликро бӯда устоди адаб
ای ملک را بوده استاد ادب
Ваии фалакро карда иршоди талаб
وی فلک را کرده ارشاد طلب
эй мау хуршеди акс рӯй ту
ای مه و خورشید عکس روی تو
Аршу курсии ҷуфта дар кӯии ту
عرش و کرسی جفتهٔ در کوی تو
Офаринишро тўӣии мақсӯди бас
آفرینش را توئی مقصود بس
Чун ту аслии пас тўӣии мавҷӯди бас
چون تو اصلی پس توئی موجود بس
Беҳтарини ҷумлаи вази ҳурматат
بهترین جملهٔ وز حرمتت
Беҳтарин аматон шуд умматат
بهترین امتان شد امتت
Беҳтарини шаҳрҳо ҳам шаҳри тест
بهترین شهرها هم شهر تست
Беҳтарини қарнҳо аз баҳри тест
بهترین قرنها از بهر تست
Беҳтарин ҳар китоб аз ҳақ турост
بهترین هر کتاب از حق تراست
Беҳтарин ҳар зФон мутлақ турост
بهترین هر زفان مطلق تراست
Беҳтарини хонҳо байт аллоҳ аст
بهترین خانها بیت اللّه است
Вони турои ҳам қиблаи ҳам хлўтгаҳ аст
وآن ترا هم قبله هم خلوتگه است
Чун бҳинӣ дар бҳинӣ ё баин
چون بهینی در بهینی یا بهین
Пешат омад қатраи моءи маин
پیشت آمد قطرهٔ ماء مهین
Гарчи нанагӣам вале зон туам
گرچه ننگی ام ولی زان توام
Ошиқи деринаи ҳайрони туам
عاشق دیرینه حیران توام
Гарчи дорам беадад бе ҳурматӣ
گرچه دارم بی عدد بی حرمتی
Ту манеҳ беруни маро аз умматӣ
تو منه بیرون مرا از امتی
Аз даратгар ҳеҷ дармонди яке
از درت گر هیچ درماند یکی
Ҳеҷ дар дигар намонад бе шаккӣ
هیچ در دیگر نماند بی شکی
Аз дарат онро ки накушояд дарӣ
از درت آن را که نگشاید دری
То абади нгшоидш дар дайгарӣ
تا ابد نگشایدش در دیگری
Гарчи роҳати пой то сари нур буд
گرچه راهت پای تا سر نور بود
Лек роҳии сахти дўродўр буд
لیک راهی سخت دورادور بود
Ман баҳр дар мешудам дар роҳи ту
من بهر در میشدم در راه تو
То расидами ман бад-ӣни даргоҳи ту
تا رسیدم من بدین درگاه تو
Зон баҳр дар рафтам ва ҳар гӯша
زان بهر در رفتم و هر گوشهٔ
То диҳандам дар раҳи ту тӯша
تا دهندم در ره تو توشهٔ
Зон ҳамаи дарҳо ки он дар роҳи тест
زان همه درها که آن در راه تست
То абади мақсӯди ман даргоҳи тест
تا ابد مقصود من درگاه تست
Чун ба Авни ту бад-ӣн даромадам
چون به عون تو بدین درآمدم
Ваз дар ту хок бар сари омадам
وز در تو خاک بر سر آمدم
Гар диҳии як зарраи ҷонамро аён
گر دهی یک ذره جانم را عیان
Аз миёни ҷони нуҳуми ҷон бар миён
از میان جان نهم جان بر میان
Чун ду олами соя пурвирд тавонад
چون دو عالم سایه پرورد تواند
Ҳам замини ҳам осмон гирд тавонад
هم زمین هم آسمان گرد تواند
Аз дар ту ман куҷо дигар шавам
از در تو من کجا دیگر شوم
Гар шавам бе амри ту кофар шавам
گر شوم بی امر تو کافر شوم
Чун биҳиштами ҷузи сари ин кӯй нест
چون بهشتم جز سر این کوی نیست
Аз чунин дар ноумедӣ рӯй нест
از چنین در ناامیدی روی نیست
Аз ҳидояти касри ман пайванд кун
از هدایت کسر من پیوند کن
Ҳадяи бахш ва маро хурсанд кун
هدیهٔ بخش و مرا خرسند کن
МстФои Муҷтабои султони дайн
مصطفای مجتبی سلطان دین
Чун шунӯди ин сари зи саргардони дайн
چون شنود این سر ز سرگردان دین
Дид кони солик тазаллум менамӯд
دید کان سالک تظلم مینمود
Раҳматаш омад табассум менамӯд
رحمتش آمد تبسم مینمود
Гуфт то бо ту тўӣӣ раҳ набӯдат
گفت تا با تو توئی ره نبودت
Ақли ошиқи ҷон огаҳ набӯдат
عقل عاشق جان آگه نبودت
Яксар мӯӣ аз ту то боқӣ буд
یکسر موی از تو تا باقی بود
Кори ту мастӣу муштоқӣ буд
کار تو مستی و مشتاقی بود
Лек агар фақру фанои мибоидт
لیک اگر فقر و فنا میبایدت
Нест дар ҳаст худои мибоидт
نیست در هست خدا میبایدت
Сояи шӯи гум шуда дар офтоб
سایهٔ شو گم شده در آفتاب
Ҳеҷ шӯи валлоҳи аълами болсўоб
هیچ شو واللّه اعلم بالصواب
Лек роҳи ту дарин манзил шудан
لیک راه تو درین منزل شدن
Нест ало дар даруни дил шудан
نیست الا در درون دل شدن
Гар чу мардони ҳоли мардон боядат
گر چو مردان حال مردان بایدت
Қурби васли ҳоли гардон боядат
قرب وصل حال گردان بایدت
Аввал аз ҳис бигузар онгаҳ аз хаёл
اول از حس بگذر آنگه از خیال
Онгаҳ аз ақл онгаҳ аз дили инат ҳол
آنگه از عقل آنگه از دل اینت حال
Ҳоли ҳосил дар миён ҷон шавад
حال حاصل در میان جان شود
Дар мақоми ҷонати кор осон шавад
در مقام جانت کار آسان شود
Панҷ манзили дрнҳод ту турост
پنج منزل درنهاد تو تراست
Ростии ту бар туаст аз чапу рост
راستی تو بر تو است از چپ و راست
Аввалаши ҳису дувум аз ваии хаёл
اولش حس و دوم از وی خیال
Пас сим ақласт ҷои қили вқол
پس سیم عقلست جای قیل وقال
Манзили чорами азу ҷой диласт
منزل چارم ازو جای دلست
Панҷумин ҷонаст роҳ мушкиласт
پنجمین جانست راه مشکلست
Нафаси худро чун чунин бишнохтӣ
نفس خود را چون چنین بشناختی
Ҷони худ дар ҳақи шиносии бохтӣ
جان خود در حق شناسی باختی
Чун ту зин ҳар панҷ берун омадӣ
چون تو زین هر پنج بیرون آمدی
Хирқаи бахши ҳафт гардун омадӣ
خرقه بخش هفت گردون آمدی
Хештан бе хештани бинии мудом
خویشتن بی خویشتن بینی مدام
Ақлу ҷон беақлу ҷони бинии тамом
عقل و جان بی عقل و جان بینی تمام
Ҷумла мебинӣ ба чашми дайгарӣ
جمله میبینی به چشم دیگری
Ҷумлаи мишнўӣ ва ту бошӣ карӣ
جمله میشنوی و تو باشی کری
Ҳам сухани гўӣии зФони он ту на
هم سخن گوئی زفان آن تو نه
Ҳам Бамонеи зиндаи ҷони он ту на
هم بمانی زنده جان آن تو نه
Гар бадоне кин кадомин манба аст
گر بدانی کاین کدامین منبع است
Қисса беибср ва беисмъ аст
قصهٔ بی یبصر و بی یسمع است
Чун ту бошӣ дар таҷаллии гум шуда
چون تو باشی در تجلی گم شده
Ту набошӣ мардум эй мардум шуда
تو نباشی مردم ای مردم شده
Мӯсои он соъат ки биҳуши аўФтод
موسی آن ساعت که بیهوش اوفتاد
Дар набӯд ва буд хомӯши аўФтод
در نبود و بود خاموش اوفتاد
Дар ҳулӯли ӣнҷои Марвгар раҳ рӯй
در حلول اینجا مرو گر ره روی
Дар таҷаллии рӯи ту то огаҳ рӯй
در تجلی رو تو تا آگه روی
Чун бад-ӣн манзил раседӣ покбоз
چون بدین منزل رسیدی پاکباز
Гар ҳама бар гӯямат гардад дароз
گر همه بر گویمت گردد دراز
Чун раҳи ҷон бе ниҳояти аўФтод
چون ره جان بی نهایت اوفتاد
Шарҳи он беҳаду ғояти аўФтод
شرح آن بی حد و غایت اوفتاد
Ончии онҷои бинӣ аз анвоъи роз
آنچه آنجا بینی از انواع راز
Сад ҳазорон сол натавон гуфт боз
صد هزاران سال نتوان گفت باز
Чун ту худ ӣнҷои рисии бинии ҳама
چون تو خود اینجا رسی بینی همه
Ҳал шавад днёӣӣу динии ҳама
حل شود دنیائی و دینی همه
Пас бирав акнӯну роҳи хеши гир
پس برو اکنون و راه خویش گیر
Панҷ водӣ дар дарун дар пеши гир
پنج وادی در درون در پیش گیر
Чун шиддати оёти офоқии аён
چون شدت آیات آفاقی عیان
Зуди банди оёти анфусро миён
زود بند آیات انفس را میان
Дод як як узви худ некӯ бидиҳ
داد یک یک عضو خود نیکو بده
Зулм кун бар нафас ва дод ӯ бидиҳ
ظلم کن بر نفس و داد او بده
Зонка ҳақи фардои зи як як узви ту
زانکه حق فردا ز یک یک عضو تو
Бози пурсади бали зи як як ҷузви ту
باز پرسد بل ز یک یک جزو تو
Чун дили солики қарини рози гашт
چون دل سالک قرین راز گشت
Аз пас омад кард хизмати бозгашт
از پس آمد کرد خدمت بازگشت
Солик омад пеши пери муҳтарам
سالک آمد پیش پیر محترم
Бозгуфташ қиссаи худ беш ва кам
بازگفتش قصهٔ خود بیش و کم
Пер гуфташ Мустафои доими баҳақ
پیر گفتش مصطفی دایم بحق
Дар ҷаҳон масканат дорад сабақ
در جهان مسکنت دارد سبق
Нуқтаи фақри офтоб хос ӯст
نقطهٔ فقر آفتاب خاص اوست
Дар ду кунаши фахр аз ихлос ӯст
در دو کونش فخر از اخلاص اوست
Фақр агар чаҳ маҳз бе сармоягии сет
فقر اگر چه محض بی سرمایگی ست
Бохудои хештани ҳамсоягии сет
باخدای خویشتن همسایگی ست
Ин чаҳ бесармоягӣ бошад ки ҳаст
این چه بی سرمایگی باشد که هست
То абад ҳар ду ҷаҳонаши зери даст
تا ابد هر دو جهانش زیر دست
Чун бчизии сари фурӯи норади фақир
چون بچیزی سر فرو نارد فقیر
Пас з бесармоягӣ набӯд гзир
پس ز بی سرمایگی نبود گزیر
Сар басар ҳастанд халқони ҷаҳон
سر بسر هستند خلقان جهان
Ҷумлаи мардони ҳақро миҳмон
جملهٔ مردان حق را میهمان
Ҳарчӣ аз гардун гардон мерасад
هرچه از گردون گردان میرسد
Аз барои ҷон мардон мерасад
از برای جان مردان میرسد
Халқи оламро барои аҳли роз
خلق عالم را برای اهل راز
Хон кшидстнди шарқу ғарби боз
خوان کشیدستند شرق و غرب باز
Ваии аҷаби эшон барои гарда
وی عجب ایشان برای گردهٔ
Рӯзу шаб аз нафаси худ озурда
روز و شب از نفس خود آزردهٔ