Солики оташи дили шӯридаи ҳол

سالک آتش دل شوریده حال

Шуд зи хайли ҳиси буруни пеши хаёл

شد ز خیل حس برون پیش خیال

Гуфт эй дар асли як зоти омада

گفت ای در اصل یک ذات آمده

Панҷ маҳсусати мақомоти омада

پنج محسوست مقامات آمده

Ту якеу ҷумлаи поку наҷис

تو یکی و جملهٔ پاک و نجس

Мекунӣ идрок ҳамчун панҷ ҳис

میکنی ادراک همچون پنج حس

Шаму завқу ламс бо самъу басар

شم و ذوق و لمس با سمع و بصر

Карда як лавҳи турои зоти алсўр

کرده یک لوح ترا ذات الصور

Ончии ҳоҷат буд панҷ олати бурунаш

آنچه حاجت بود پنج آلت برونش

Ту бик олат гирифтӣ дар дарунаш

تو بیک آلت گرفتی در درونش

Пора чун давр будӣ аз адад

پارهٔ چون دور بودی از عدد

Панҷ мадрак нақдат омад аз аҳад

پنج مدرک نقدت آمد از احد

Чун замонӣ ва маконе омадӣ

چون زمانی و مکانی آمدی

Панҷ раҳ дар хурда доне омадӣ

پنج ره در خرده دانی آمدی

Гарчи будат панҷ маҳсуси ошкор

گرچه بودت پنج محسوس آشکار

Мадракат ҳар панҷ шуд дар панҷ ёр

مدرکت هر پنج شد در پنج یار

Чун нёрстии бики раҳ панҷ дид

چون نیارستی بیک ره پنج دید

Аз замони зоти ту чандин ранҷ дид

از زمان ذات تو چندین رنج دید

Ваии аҷаб аз панҷ идроки қавӣ

وی عجب از پنج ادراک قوی

Сӯратӣ монад аз замонаи маънавӣ

صورتی ماند از زمانه معنوی

Чун бўҳдт омадӣ наздик тар

چون بوحدت آمدی نزدیک تر

Буд роҳи ту зи ҳиси борӣк тар

بود راه تو ز حس باریک تر

Пас ба ваҳдат аз адади даракаши маро

پس به وحدت از عدد درکش مرا

Раҳ ба ман бинмоӣ ва кун дилхуши маро

ره به من بنمای و کن دلخوش مرا

То бурун оем зи чандини тафриқа

تا برون آیم ز چندین تفرقه

Хирқа бар оташи нуҳум аз мхрқаҳ

خرقه بر آتش نهم از مخرقه

Сар ба водӣ муҳаббат оварам

سر به وادی محبت آورم

Раҳи дарин ғурбат ба қурбат оварам

ره درین غربت به قربت آورم

Зини сухан ҳамчун хаёлӣ шуд хаёл

زین سخن همچون خیالی شد خیال

Ҳол бар ваии гашти ҳолеи зини маҳол

حال بر وی گشت حالی زین محال

Гуфт ман зини нақди баси даври омадам

گفت من زین نقد بس دور آمدم

Зинчаҳи миҷўӣии ту маҳҷӯри омадам

زینچه میجوئی تو مهجور آمدم

Чун ба ман дар хоб меояд хитоб

چون به من در خواب می آید خطاب

Кӣ тавонам дид бедорӣ ба хоб

کی توانم دید بیداری به خواب

Ҳеҷ сӯрати ҳеҷ маънии ҳеҷ кор

هیچ صورت هیچ معنی هیچ کار

Нест ҷуз дар парда бар ман ошкор

نیست جز در پرده بر من آشکار

Онкӣ дар парда буд фарёди хоҳ

آنکه در پرده بود فریاد خواه

Дайгариро чун диҳад дар пардаи роҳ

دیگری را چون دهد در پرده راه

Ҳеҷ накушояд зи ман дар ҳеҷ ҳол

هیچ نگشاید ز من در هیچ حال

Ман хаёлам чанд пимоӣии хаёл

من خیالم چند پیمائی خیال

Гар талабкории азинҷо нақл кун

گر طلبکاری ازینجا نقل کن

Пой на бар ҳису раҳ бар ақл кун

پای نه بر حس و ره بر عقل کن

Солик омад пеши пери меҳрбон

سالک آمد پیش پیر مهربان

Ҳоли худ бо ӯ ниҳоди андари миён

حال خود با او نهاد اندر میان

Пер гуфташ ҳаст девони хаёл

پیر گفتش هست دیوان خیال

Аз ҳис ва аз ақли пари хайли мисол

از حس و از عقل پر خیل مثال

Ҳркҷои сӯрати ҷамоли оради падед

هرکجا صورت جمال آرد پدید

Зу мисолӣ дар хаёли оради падед

زو مثالی در خیال آرد پدید

Қисм ҳис омад фироқ аммо хаёл

قسم حس آمد فراق اما خیال

Нақд дорад аз ҳамаи олами висол

نقد دارد از همه عالم وصال

Ҳарчӣ хоҳад ҷумла дар пешаш буд

هرچه خواهد جمله در پیشش بود

Винчнини васлии ҳам аз хешаш буд

وینچنین وصلی هم از خویشش بود

Ҳиси чунон дар баъд афтодаст тоқ

حس چنان در بعد افتادست طاق

Каз висол нақд бинад сад фироқ

کز وصال نقد بیند صد فراق

Нониҳодаи як қадам дар васли хеш

نانهاده یک قدم در وصل خویش

Сад фироқаш ояд аз ҳар сӯии пеш

صد فراقش آید از هر سوی پیش