Чун баромади ҷони боқӣ аз халил

چون برآمد جان باقی از خلیل

Боз пурседаш худованди ҷалил

باز پرسیدش خداوند جلیل

К-эии зи кули халқи некӯи бахт тар

کای ز کل خلق نیکو بخت تر

Дар ҷаҳон чаҳ чиз дидӣ сахт тар

در جهان چه چیز دیدی سخت تر

Гуфт агар куштани писарро сахт буд

گفت اگر کشتن پسر را سخت بود

Дар сқр дидани падарро сахт буд

در سقر دیدن پدر را سخت بود

Дар миёни оташами андохтӣ

در میان آتشم انداختی

Рӯзгорӣ бо балои дрсохтӣ

روزگاری با بلا درساختی

Гар басии сахтӣу пичопич буд

گر بسی سختی و پیچاپیچ بود

Дар бар ҷон додан онҳо ҳеҷ буд

در بر جان دادن آنها هیچ بود

Ҳақ таъолӣ кард сӯй ӯ хитоб

حق تعالی کرد سوی او خطاب

Гуфт агар ҷон доданат омад азоб

گفت اگر جان دادنت آمد عذاب

Аз пас ҷон додану мурдани зи хеш

از پس جان دادن و مردن ز خویش

Ҳаст чандон сахтии зондозаҳ беш

هست چندان سختی زاندازه بیش

Конкаҳро шуд нақди афтодани дарав

کانکه را شد نقد افتادن درو

Роҳат рӯҳаст ҷон додани дарав

راحت روحست جان دادن درو

Чун чунин дар кори мушкили монда

چون چنین در کار مشکل ماندهٔ

Рӯзу шаби баҳр чаҳ ғофили монда

روز و شب بهر چه غافل ماندهٔ

Чораи ин кори мушкили пеши гир

چارهٔ این کار مشکل پیش گیر

Роҳ бар маргаст манзили пеши гир

راه بر مرگست منزل پیش گیر

Тарки дунёи гиру кори марги соз

ترک دنیا گیر و کار مرگ ساز

Роҳ бас давраст раҳро барги соз

راه بس دورست ره را برگ ساز

Зонка дунёгар ҳама бар ҳам наҳй

زانکه دنیا گر همه بر هم نهی

Бози Монии оқибати дастии тиҳӣ

باز مانی عاقبت دستی تهی