Ҳамд бе ҳади он худои пок ро

حمد بی حد آن خدای پاک را

Онкӣ имон дод муштии хок ро

آنکه ایمان داد مشتی خاک را

Онкӣ дар одам дамид ӯ рӯҳ ро

آنکه در آدم دمید او روح را

Дод аз тӯфони наҷот ӯ Нӯҳ ро

داد از طوفان نجات او نوح را

Онкӣ фармон кард қаҳраши бод ро

آنکه فرمان کرد قهرش باد را

То сазоӣ дод қавми од ро

تا سزای داد قوم عاد را

Онкии лутфи хешро изҳор кард

آنکه لطف خویش را اظهار کرد

Бар халилаши норро гулзор кард

بر خلیلش نار را گلزار کرد

Он худовандӣ ки ҳангоми саҳар

آن خداوندی که هنگام سحر

Кард қавми лутро зеру зибр

کرد قوم لوط را زیر و زبر

Сӯй ӯ хасмӣ ки тир андохта

سوی او خصمی که تیر انداخته

Пашшае кораши кифояти сохта

پشّه‌ای کارش کفایت ساخته

Онкии аъдоро бдрёи дркшид

آنکه اعدا را بِدَریا درکشید

Ноқаро аз санг хоро баркашид

ناقه را از سنگ خارا برکشید

Чун анояти қодир қиўм кард

چون عنایت قادر قیوم کرد

Дар кафи Довӯди оҳан мум кард

در کف داود آهن موم کرد

Бо сулаймон дод малику сарварӣ

با سلیمان داد ملک و سروری

Шуд мутӣъи хотамаши деву парӣ

شد مطیع خاتمش دیو و پری

Аз тани собири бикрмон қӯт дод

از تن صابر بِکِرمان قوت داد

Ҳам зи Юнуси луқмае бо ҳут дод

هم ز یونس لقمه‌ای با حوت داد

Бандаеро арра бар сар май наад

بنده‌ای را اره بر سر می‌نهد

Дайгариро тоҷ бар сар май наад

دیگری را تاج بر سر می‌نهد

ӯст султон ҳарчӣ хоҳад он кунад

اوست سلطان هرچه خواهد آن کند

Олимиро дар дамӣ вайрон кунад

عالمی را در دمی ویران کند

Ҳаст султонии мусаллами мари варо

هست سلطانی مسلم مر ورا

Нест касро Зуҳра чун ва чаро

نیست کس را زهرهٔ چون و چرا

Он якеро ганҷ ва неъмат ме диҳад

آن یکی را گنج و نعمت می‌دهد

Ваон дигарро ранҷ ва заҳмат ме диҳад

وان دگر را رنج و زحمت می‌دهد

Он якеро зари ду сад ҳамён диҳад

آن یکی را زر دو صد همیان دهد

Дайгарӣ дар ҳасрати нон ҷон диҳад

دیگری در حسرت نان جان دهد

Он яке бар тахт , бо сад ъзу ноз

آن یکی بر تخت، با صد عز و ناز

Ва он дигар карда даҳон аз фоқаи боз

و آن دگر کرده دهان از فاقه باز

Он яке пӯшидаи санҷобу смўр

آن یکی پوشیده سنجاب و سمور

Дайгарии хуфтаи бараҳна дар танур

دیگری خفته برهنه در تنور

Он яке бар бистари кмхоу нах

آن یکی بر بستر کمخا و نخ

Ваон дигар бар хоки хории бастаи ях

وان دگر بر خاک خواری بسته یخ

Турфаи алъайнии ҷаҳон бар ҳам занад

طرفة العینی جهان بر هم زند

Кас наме орад ки онҷо дам занад

کس نمی‌آرد که آنجا دم زند

Онкӣ бо мурғи ҳаво моҳӣ диҳад

آنکه با مرغ هوا ماهی دهد

Бандагонро давлат ва шоҳӣ диҳад

بندگان را دولت و شاهی دهد

Бе падари фарзанди пайдо ӯ кунад

بی پدر فرزند پیدا او کند

Тифлро дар маҳд гуё ӯ кунад

طفل را در مهد گویا او کند

Мурдаи сад соларо ҳӣ ме кунад

مردهٔ صد ساله را حی می‌کند

Ин ба ҷузи ҳақи дайгарӣ кӣ ме кунад

این به جز حق دیگری کی می‌کند

Сонеъӣ каз тин салотин ме кунад

صانعی کز طین سلاطین می‌کند

Наҷмро рҷм шаётин ме кунад

نجم را رجم شیاطین می‌کند

Аз замин хушк рӯйанд гиёҳ

از زمین خشک رویاند گیاه

Осмонро низ ӯ дорад нигоҳ

آسمان را نیز او دارد نگاه

Ҳеҷ кас дар малик ӯ анбози не

هیچ کس در ملک او انباز نی

Қавл ӯро лаҳни неи овози не

قول او را لحن نی آواز نی