Чу гуфт ин , бигуфташ ки эй родмард

چو گفت این، بگفتش که ای رادمرد

Нигар то туоне маро чора кард ?

نگر تا توانی مرا چاره کرد؟

Чунин дод донандаи вайро ҷавоб

چنین داد داننده وی را جواب

Ки эй бардаи ишқ аз рахти рангу об

که ای برده عشق از رخت رنگ و آب

Гар аз дарди хоҳии равон руста кард

گر از درد خواهی روان رسته کرد

Ба наздики он шӯи кат ӯ баста кард

به نزدیک آن شو کت او بسته کرد

зи гуфтор ӯ варақаи аздидаҳи хӯн

ز گفتار او ورقه ازدیده خون

Баборед ва бар хок шуд сарнигӯн

ببارید و بر خاک شد سرنگون

Чу бо ҳаш биёмад аз он ҷойгоҳ

چو با هش بیامد از آن جایگاه

Баранду сабк рӯй додаш бароа

براند و سبک روی دادش براه

Ба рӯзии чунон бист раҳ беш ва кам

به روزی چنان بیست ره بیش و کم

Гусастяш ҳуш ва буридяш дам

گسستیش هوش و بریدیش دم

Чу аз рӯй глшоаҳи ҳўрои мисол

چو از روی گلشاه حورا مثال

зи пеши дилаш саф кашидӣ хаёл

ز پیش دلش صف کشیدی خیال

Шудӣ ларзи ларзони дили андари буриш

شدی لرز لرزان دل اندر برش

зи боло ба хок омадӣ пайкараш

ز بالا به خاک آمدی پیکرش

Бад-ӣн ҳол рафтӣ ду манзили замин

بدین حال رفتی دو منزل زمین

Дили андари кафи ишқи он ҳури айн

دل اندر کف عشق آن حور عین

Ҳавои зии зи глшаҳи яке ёд кард

هوا زی ز گلشه یکی یاد کرد

Рахши гашти зарду дамаши гашти сард

رخش گشت زرد و دمش گشت سرد

зи мураккаби Фрўгшт , омад бзир

ز مرکب فروگشت، آمد بزیر

Бигуфто : ба ғам дар бимонадем дайр !

بگفتا: به غم در بماندیم دیر!

Ҳамеи гашт бар хок бирасон маст

همی گشت بر خاک برسان مست

Гирифтаи дили хештанро ба даст

گرفته دل خویشتن را به دست

Гуҳ омад ба ҳуш ва гуҳӣ шуд зи ҳуш

گه آمد به هوش و گهی شد ز هوش

Гуҳии пурхурӯшу гуҳии бохурӯш

گهی پرخروش و گهی باخروش

Сӯии он раҳ омад зи биҷои ӯй

سوی آن ره آمد ز بیجای اوی

Ки бади маъдани он бути мҳрҷўӣ

که بد معدن آن بت مهرجوی

Бинолед ва гуфт эй длороми ман

بنالید و گفت ای دلارام من

зи меҳрати сияҳи гашти айёми ман

ز مهرت سیه گشت ایام من

Дили хастаро эй гиронмояи вел

دل خسته را ای گرانمایه ول

Сӯии хоки барадами зи меҳри ту дил

سوی خاک بردم ز مهر تو دل

Ба поён шуд ин дард ва полуд ранҷ

به پایان شد این درد و پالود رنج

Пас пушт кардам сарои сипанҷ

پس پشت کردم سرای سپنج

Равонӣ ки дар меҳнати афтода буд

روانی که در محنت افتاده بود

Бидон боз додам ки ӯ дода буд

بدان باز دادم که او داده بود

Марои баради зини гетӣ эй дӯсти меҳр

مرا برد زین گیتی ای دوست مهر

зи ту даври бодои балои сипеҳр

ز تو دور بادا بلای سپهر

Кунун каз ту гуми гашти номи раҳе

کنون کز تو گم گشت نام رهی

Бизӣ шодмон эй чу срўсҳӣ

بزی شادمان ای چو سروسهی

Мабодои кас эй лаъибати длФрўз

مبادا کس ای لعبت دلفروز

Чу ман гум шудаи бахту баргаштаи рӯз

چو من گم شده بخت و برگشته روز

Бигуфт ин ва кардаш яке шеъри ёд

بگفت این و کردش یکی شعر یاد

Ҳадиси ҷаҳон , гуфт , бодаст бод !

حدیث جهان، گفت، بادست باد!