Чашмам , ки на зи он базм хоҳад хуфт

چشمم، که نه ز آن بزم خواهد خفت

Гуфтам : шаб васласт ва кунун хоҳад хуфт !

گفتم: شب وصل است و کنون خواهد خفت!

Аз шавқ нахуфт , то шаб ҳиҷр омад ;

از شوق نخفت، تا شب هجر آمد؛

Чун бо ту нахуфт , битў чун хоҳад хуфт ? !

چون با تو نخفت، بیتو چون خواهد خفت؟!