эй дил ба чаҳ ғам хӯрданат омад пеша

ای دل به چه غم خوردنت آمد پیشه

Вази марг чаҳ тарсӣ , чу дарахт аз теша

وز مرگ چه ترسی، چو درخت از تیشه

Гар зонка ба нохушӣ барандат зинҷо

گر زانکه به ناخوشی برندت زینجا

Хуш бош ки рстии зи ҳазор андеша

خوش باش که رستی ز هزار اندیشه