Мӯи он меҳнати каши ҳасрати насибам

مو آن محنت‌کش حسرت‌نصیبم

Ки дар ҳар малик ва ҳар шаҳрии ғарибам

که در هر مُلک و هر بومی غریبم

На бӯи рӯзӣ ки ое бар сари ман

نَبو روزی که آیی بر سر من

Бўинии мурда аз ҳҷрҳбибм

بوینی مرده از هجر حبیبم

Хониш
двбӣтӣ шморҳ 94 — сӣд ҷобр мвсвӣ солҳӣ