Табъи баланд маро кист ки фармони барад
طبع بلند مرا کیست که فرمان برد
зи ман паёмӣ бидон мардаки кшхони барад
ز من پیامی بدان مردک کشخان برد
Гуяд икчнди бози ҷониби яздони шинос
گوید یکچند باز جانب یزدانشناس
Битарс агар доваряти кас бар яздони барад
بترس اگر داوریت کس بر یزدان برد
Тўӣӣ ки аз дайргоҳи рои хатокори ту
توئی که از دیرگاه رای خطاکار تو
Оби накукорӣ аз рӯй ниёкони барад
آب نکوکاری از روی نیاکان برد
Номи сухани бурданат биллоҳ монад бдонк
نام سخن بردنت بالله ماند بدانک
Мардаки шaлғaми фуруши машк ба дукони барад
مردک شلغمفروش مشک به دکان برد
Гртў ва чун ту зананд лофи хиради баъд аз ин
گرتو و چون تو زنند لاف خرد بعد از این
Кӯати каш аз ҳар канори хирад ба домони барад
کوت کش از هر کنار خرد به دامان برد
Онкӣ надонад зи ҷаҳли бўҷҳл аз Мустафо
آنکه نداند ز جهل بوجهل از مصطفی
Гмрҳм ар зонка ӯ раҳи сӯии қуръони барад
گمرهم ار زانکه او ره سوی قرآن برد
Он кӯи бен саъдро беш зи салмони шимурд
آن کو بنسعد را بیش ز سلمان شمرد
Кофарам ар ӯ ба хеши номи мусулмони барад
کافرم ار او به خویش نام مسلمان برد
Онкӣ надонад шинохти қимати хирад аз бузург
آنکه نداند شناخت قیمت خرد از بزرگ
Чун ба бар номи хеши номи бузургони барад
چون به بر نام خویش نام بزرگان برد
Онкии з бедонишӣ назм надонад зи наср
آنکه ز بیدانشی نظم نداند ز نثر
Баҳр чаҳ наздики халқи айби схндони барад
بهر چه نزدیک خلق عیب سخندان برد
Тайраи шӯй зонка ман мадҳ нагӯям туро
طیره شوی زانکه من مدح نگویم ترا
Ҳадяи эзад касе дар бар шайтони барад ?
هدیهٔ ایزد کسی در بر شیطان برد؟
з аблаҳӣ гуфтае шеър нагӯяд баҳор
ز ابلهی گفتهای شعر نگوید بهار
Венаи суханонро бадви фалону баҳмони барад
وین سخنان را بدو فلان و بهمان برد
Ба ки зи баҳри сухани брнгшоиди забон
به که ز بهر سخن برنگشاید زبان
Гар натавонад ки марди сухан ба поёни барад
گر نتواند که مرد سخن به پایان برد
Ман з дигар шоирони шъргрўгон барам
من ز دگر شاعران شعرگروگان برم
Агар зи саргин , ъбирбўии гаравгони барад
اگر ز سرگین، عبیربوی گروگان برد
Онкии ту гӯйӣ сухан гуяд бар номи ман
آنکه تو گویی سخن گوید بر نام من
Кист ки каси ном ӯ дар бар ақрони барад
کیست که کس نام او در بر اقران برد
Касро таълими шеър чун диҳад он кӯи зи ҷаҳл
کس را تعلیم شعر چون دهد آن کو ز جهل
Ҳануз бояд падараши сӯии дабистони барад
هنوز باید پدرش سوی دبستان برد
На ҳарки гуяд сухани номаш схндон шавад
نه هرکه گوید سخن نامش سخندان شود
На ҳарки шуд сӯии баҳри гавҳари ғалатони барад
نه هرکه شد سوی بحر گوهر غلطان برد
Ҳануз дар малики шеъри номдаҳи қаҳти алрҷол
هنوز در ملک شعر نامده قحط الرجال
Ки хнсиӣии рӯзи ҷанги рояти султони барад
که خنثیئی روز جنگ رایت سلطان برد
Худ ғалатаст инки ӯ шеър фиристад маро
خود غلط است اینکه او شعر فرستد مرا
Худ ғалатаст инки каси қатра ба Аммони барад
خود غلطست اینکه کس قطره به عمان برد
Худ чаҳ ксндоини гуруҳи венаи суханонишон ки мард
خود چه کسنداین گروه وینسخنانشان کهمرد
Дар бар аҳли сухани номӣ аз эшон барад
در بر اهل سخن نامی از ایشان برد
Кист каз ӣнони маро шеър фиристад ба вом
کیست کز اینان مرا شعر فرستد به وام
Кист ки шамъу чароғи зии маи тобони барад
کیست که شمع و چراغ زی مه تابان برد
Хирман дониш марост ва он дгарони хӯшаи чин
خرمن دانش مراست و آن دگران خوشهچین
Хӯша ба хирман касе ба тӯҳфа натавон барад
خوشه به خرمن کسی به تحفه نتوان برد
Зарра бар офтоби мардуми ҷоҳил наад
ذره بر آفتاب مردم جاهل نهد
Қатраи сӯии жарфи баҳри кӯдаки нодони барад
قطره سوی ژرف بحر کودک نادان برد
Табъи ман аз шоирон шеър кунад орият
طبع من از شاعران شعر کند عاریت
Лаъли кас ар орияти сӯии Бадахшони барад
لعل کس ار عاریت سوی بدخشان برد
Фазли ман аз ин гуруҳ равшан гардад ба халқ
فضل من از این گروه روشن گردد به خلق
Тира буд гарна теғи меҳнати савҳони барад
تیره بود گرنه تیغ محنت سوهان برد
Каси набарди фазли ман зини суханони газоф
کس نبرد فضل من زین سخنان گزاف
Дев ба афсуни куҷои малики сулаймони барад
دیو به افسون کجا ملک سلیمان برد
Пас аз сабурӣ кунун манам ки аз табъи ман
پس از صبوری کنون منم که از طبع من
Қоидаи назму насри равони ҳисони барад
قاعدهٔ نظم و نثر روان حسان برد
Бихарад солӣ марост таронаҳои бадеъ
بخرد سالی مراست ترانههای بدیع
Ки солхўрди андрўи даст ба дандони барад
که سالخورد اندرو دست به دندان برد
Бихрдии кон сухан гуфт , бибояд кунун
بیخردی کان سخن گفت، بباید کنون
Даъвии худро ба халқи ҳаҷау бурҳони барад
دعوی خود را به خلق حجهٔ و برهان برد
Варна чунонаш кунам хастаи пайкони ҳаҷв
ورنه چنانش کنم خستهٔ پیکان هجو
Ки то абади баҳри хеши доруу дармони барад
که تا ابد بهر خویش دارو و درمان برد
Як раҳ аз доманаш даст нагирам фароз
یک ره از دامنش دست نگیرم فراز
Гарчи зи ҳишмати бисоти брнҳми айвони барад
گرچه ز حشمت بساط برنهم ایوان برد
Новаки ҳаҷв манаст билк хуфтон гузор
ناوک هجو من است بیلک خفتان گذار
Хасм чаҳ суд ар ба тан меҳнат хуфтон барад
خصم چه سود ار به تن محنت خفتان برد
Нишони даҳуми рӯзи ҳаҷв ӯро рўӣӣ ки ӯ
نشان دهم روز هجو او را روئی که او
Ним шаб аз Тӯси рахти сӯии сафоҳони барад
نیمشب از طوس رخت سوی صفاهان برد
Доварии мо ва ӯ боз диҳадгар касе
داوری ما و او باز دهد گر کسی
Қиссаи моро сӯии мейри хуросони барад
قصه ما را سوی میر خراسان برد
Доман агар барзанади рои фурӯзон ӯ
دامن اگر برزند رای فروزان او
Ахтари тобони чархи сар ба гиребони барад
اختر تابان چرخ سر به گریبان برد
Найза бирӯяд чу мӯӣ бар тани шери дижам
نیزه بروید چو موی بر تن شیر دژم
Икраҳгар хашм ӯ раҳ ба Нитсаатон барад
یکره گر خشم او ره به نیستان برد
Тока ҷаҳонаст боди шоду хуши андари ҷаҳон
تاکه جهانست باد شاد و خوش اندر جهان
Токаи ҷаҳонаши зи ҷони тоъату фармони барад
تاکه جهانش ز جان طاعت و فرمان برد
Гуфтам аз онсон ки гуфт шамъи сипоҳони ҷамол
گفتم از آنسان که گفت شمع سپاهان جمال
« кист ки пайғоми ман ба шаҳри ширвони барад »
« کیست که پیغام من به شهر شروان برد»