Бар дили ман гашти ишқи некӯони фармони раво
بر دل من گشت عشق نیکوان فرمانروا
Ашки сурхи ман далелу ранги зарди ман гўо
اشک سرخ من دلیل و رنگ زرد من گوا
Нестии рангами чунину нестии ашками чунон
نیستی رنگم چنین و نیستی اشکم چنان
Гар бар ин дили нестии ишқ батон фармонраво
گر بر این دل نیستی عشق بتان فرمانروا
То шудам бо меҳри он номеҳрбони дилбар , қарин
تا شدم با مهر آن نامهربان دلبر، قرین
То шудам бо ишқи он нопорсои ёри ошно
تا شدم با عشق آن ناپارسا یار آشنا
Меҳрбон будам , ба ҷон худ шудам номеҳрбон
مهربان بودم، به جان خود شدم نامهربان
Порсо будам , ба кор дайн шудам нопорсо
پارسا بودم، به کار دین شدم ناپارسا
Шуд дижами ҷони ман аз найранги он чашми дижам
شد دژم جان من از نیرنگ آن چشم دژم
Шуд дўтои пушти ман аз афсуни он зулфи дўто
شد دوتا پشت من از افسون آن زلف دوتا
Аз дили ошиқ ба ишқи андари дарахтии брдмд
از دل عاشق به عشق اندر درختی بردمد
Каш барояд ҷовдони барг ва бар аз ранҷу ъно
کش برآید جاودان برگ و بر از رنج و عنا
Тани асири ишқи агркрдми ғамии гаштами ғамӣ
تن اسیر عشق اگرکردم غمی گشتم غمی
Дил ба дасти ёр агар додам хато кардам хато
دل به دست یار اگر دادم خطا کردم خطا
Чора ӣ худро надонам ман ба ишқи андркнўн
چاره ی خود را ندانم من بهعشق اندرکنون
Банда ӣ мискин чаҳ донад кард пеши подшо
بنده ی مسکین چه داند کرد پیش پادشا
Дар балои ишқ агар мондам наяндешам ҳаме
در بلای عشق اگر ماندم نیندیشم همی
Кофарин шаҳриёр аз ман бигардонад бало
کافرین شهریار از من بگرداند بلا