Қиёмат кард гул дар перҳан болиданати нозам

قیامت‌ کرد گل در پیرهن بالیدنت نازم

Ҷаҳон шуд субҳи маҳшари зери лаб хандиданати нозам

جهان شد صبح‌ محشر زیر لب خندیدنت نازم

Дар оғӯши нигаҳи гирди сари битобии ?ути гирдам

در آغوش نگه‌ گرد سر بیتابی‌ات‌ گردم

Ба таҳрики нафас чун буии гули гардиданати нозам

به تحریک نفس چون بوی‌ گل‌ گردیدنت نازم

Итоби баҳри раҳмати ҷӯши афвӣ дигараст ӣнҷо

عتاب بحر رحمت جوش عفوی دیگر است اینجا

Гуноҳи бигноҳӣ чанд нобхшиднти нозам

گناه بیگناهی چند نابخشیدنت نازم

Тағофул дар либос бениқобӣ ихтироъаст ин

تغافل در لباس بی‌نقابی اختراع است این

Ҷаи аниро ба шӯр овардан ва нишниданати нозам

جه‌انی را به شور آوردن و نشنیدنت نازم

Таҳайюр узрхоҳаст аз хаёли гардиши чашмӣ

تحیر عذرخواهست از خیال ‌گردش‌ چشمی

Ки бо ин саргаронии гирди дили гардиданати нозам

که با این‌ سرگرانی‌گرد دل گردیدنت نازم

Набӯд эй ашки ин дашти надомати қобили ҷавлон

نبود ای اشک این‌ دشت ندامت قابل جولان

Дар аввали гом аз сар то қадами лғзиднти нозам

در اول‌ گام از سر تا قدم لغزیدنت نازم

Нафас дар оина беш аз дамии сӯрат наме бандад

نفس در آینه بیش از دمی صورت نمی‌بندد

Дарин ваҳшати саро чун ҳасрат оромиданати нозам

درین وحشت سرا چون حسرت آرامیدنت نازم

Матоъи корвони мо ҳамин як пунба гӯш аст

متاع‌ کاروان ما همین یک پنبهٔ‌ گوش است

Асари даллоли ибрат чун ҷарас нолиданати нозам

اثر دلال عبرت چون جرس نالیدنت نازم

Нафас дар арзи ваҳшати ноз озодӣ наме хоҳад

نفس در عرض وحشت ناز آزادی نمی‌خواهد

Қабои урёнӣу онгоҳи доман чиданати нозам

قبا عریانی و آنگاه دامن چیدنت نازم

Кӣам ман то бинозам бар худ аз андешаи нозат

کی‌ام من تا بنازم بر خود از اندیشهٔ نازت

Ба худ нозиднти нозам ба худ нозиднти нозам

به خود نازیدنت نازم به خود نازیدنت نازم

Итоб аз чини пешонӣ тараҳҳум хирманаст ӣнҷо

عتاب از چین پیشانی ترحم خرمنست اینجا

Табассум кардану теғи ғазаб ёзиданати нозам

تبسم‌ کردن و تیغ غضب یازیدنت نازم

Такаллуми ӣнқадари улфати парасти хомшӣ то кӣ

تکلم اینقدر الفت پرست خامشی تا کی

Қиёмат дар ниқоби барги гули дуздӣданати нозам

قیامت در نقاب برگ گل دزدیدنت نازم

Румузи қатраи ҷузи дарё касе дигар чаҳ ме донад

رموز قطره جز دریا کسی دیگر چه می‌داند

Дилати дардаст ва аз ман ҳоли дил пурсиданати нозам

دلت دردست و از من حال دل پرسیدنت نازم

Тағофули сад нигаҳ май пурсади аҳволи ман бедил

تغافل صد نگه می‌پرسد احوال من بیدل

Мижа нагушӯда сӯии хоксорон диданати нозам

مژه نگشوده سوی خاکساران دیدنت نازم