Гул нашаву намои чандон шикасти яъси чид аз ман
گل نشو و نما چندان شکست یأس چید از من
Ки ранги хомаи наққоши ҳам доман кашид аз ман
که رنگ خامهٔ نقاش هم دامن کشید از من
Баҳори ҳайратам аз ранги осорам чаҳ май пурсӣ
بهار حیرتم از رنگ آثارم چه میپرسی
Муқобил шуд ҳазор ойӣна ва чизе надид аз ман
مقابل شد هزار آیینه و چیزی ندید از من
Яқинҳо нақши бандамгар ба арзи шубҳаи пардозам
یقینها نقش بندم گر به عرض شبهه پردازم
Дарин саҳрои сиёҳӣ ҳам намегардад сипед аз ман
درین صحرا سیاهی هم نمیگردد سپید از من
Чу шамъ аз инфеъоли саҷдаи ин остони доғам
چو شمع از انفعال سجدهٔ این آستان داغم
Ҷабини чандон ки гул кардам арақ кард ва чакид аз ман
جبین چندان که گل کردم عرق کرد و چکید از من
Дарин маҳфил ба ҳаддии интизори огаҳии барадам
درین محفل به حدی انتظار آگهی بردم
Ки пайғоми висол ӯ ба гӯш ман расед аз ман
که پیغام وصال او به گوش من رسید از من
Чу мижгон каз хмидн мекунад сози нигаҳи ботил
چو مژگان کز خمیدن میکند ساز نگه باطل
Қади перӣ ба тӯмори ҳавасҳо хат кашид аз ман
قد پیری به طومار هوسها خط کشید از من
Ба ёд гуфт вгўи ноқадрдон муддао рафтам
به یاد گفتوگو ناقدردان مدعا رفتم
Баҳории доштам аммо таъаммул гул начед аз ман
بهاری داشتم اما تأمل گل نچید از من
Ба ёди ҷилваи ?ути марҳӯн ҳасрат дорам оғӯшӣ
به یاد جلوهات مرهون حسرت دارم آغوشی
Ки ҳар ҷои ҳайратӣ гул кард мижгони офарид аз ман
که هر جا حیرتی گل کرد مژگان آفرید از من
Тапидам , нола кардам , доғи гаштам , хок гардидам
تپیدم، ناله کردم، داغ گشتم، خاک گردیدم
Вафои афсона ҳо дорад ки мебояд шунид аз ман
وفا افسانهها دارد که میباید شنید از من
Ба мурдани ҳам чаҳ имконаст мижгонам баҳам ояд
به مردن هم چه امکانست مژگانم بهم آید
Муҳаббати хоби роҳати барад чун хӯни шаҳид аз ман
محبت خواب راحت برد چون خون شهید از من
Тамизи ваҳшат фурсат надорам лек ме донам
تمیز وحشت فرصت ندارم لیک میدانم
Ки ҳар мижгон задани чизеи дарин саҳро рамед аз ман
که هر مژگان زدن چیزی دراین صحرا رمید از من
Шикаст дил нашуд бедили кафили нолаи дардӣ
شکست دل نشد بیدل کفیل نالهٔ دردی
Нафас дар мӯии чинӣ нақбҳо зад то дамид аз ман
نفس در موی چینی نقبها زد تا دمید از من