Тўсоҳби Карамии мо гадои кӯии тўоим

توصاحب کرمی ما گدای کوی توایم

Тамоми ташнаи як қатраи зи оби ҷӯии тўоим

تمام تشنه یک قطره ز آب جوی توایم

намешавад дили мо холии азхёли рахт

نمی شود دل ما خالی ازخیال رخت

Ҳаме ба рӯзи вшб аз баси дрорзўии тўоим

همی به روز وشب از بس درآرزوی توایم

зи дидаи ғоӣби вондри дилии чунон ҳозир

ز دیده غائب واندر دلی چنان حاضر

Ки рӯбаҳ ҳар тарафи ореми рӯ ба сӯии тўоим

که روبه هر طرف آریم رو به سوی توایم

Нишастае ба бар мо чу ҷони вдли шаби врўз

نشسته ای به بر ما چو جان ودل شب وروز

з ғифлатаст ки доим ба ҷустуҷӯии тўоим

ز غفلت است که دایم به جستجوی توایم

Ту офтоби дарахшндае вмои ҳрбо

تو آفتاب درخشنده ای وما حربا

Ба ҳркҷо ки кунӣ рӯй рбрўии тўоим

به هرکجا که کنی روی ربروی توایم

Марони згФтаҳи бдгўи зи остони мо ро

مران زگفته بدگو ز آستان ما را

Чаро ки ошиқ рухсора накӯй тўоим

چرا که عاشق رخساره نکوی توایم

Ҳама шикаста дилем ваҳмаи парешони ҳол

همه شکسته دلیم وهمه پریشان حال

зи ишқ рӯй ту ошуфтатар зи мӯии тўоим

ز عشق روی تو آشفته تر ز موی توایم

?герат ба бозии чавгон вгўҳрос уфтад

گرت به بازی چوگان وگوهراس افتد

Бигир чавгон аз зулфи худ ки гӯии тўоим

بگیر چوگان از زلف خود که گوی توایم

Дигар ба бода чаҳ ҳоҷат ки чун блндоқбол

دگر به باده چه حاجت که چون بلنداقبال

Мудоми сари хуши вбихўди зи гуфтугӯии тўоим

مدام سر خوش وبیخود ز گفتگوی توایم