Мурдаеро ба роҳ май бурданд

مرده ای را به راه می بردند

Ёдам омад ки мурданӣ ҳам ҳаст

یادم آمد که مردنی هم هست

Гуфтам эй дил ба фикр рафтан бош

گفتم ای دل به فکر رفتن باش

То кӣ аз бодаи ғурурии маст

تا کی از باده غروری مست

Гуфт ёдат агар буд дидем

گفت یادت اگر بود دیدیم

Мурдани хешро ба рӯзи аласт

مردن خویش را به روز الست

Мо ба ҳар дам ки меравад мейрем

ما به هر دم که می رود میریم

То ба куллӣ равад ҳаёт аз даст

تا به کلی رود حیات از دست