Бигӯ ба соҳиби девон ки соҳиби имони шӯ

بگو به صاحب دیوان که صاحب ایمان شو

Гумон макун ки баради гандуми онкии ҷавкорад

گمان مکن که برد گندم آنکه جوکارد

Хабари зҳолти анбордори худ дорӣ

خبر زحالت انباردار خود داری

Ки ӯ чаҳ бар сари бечораи халқ май орад

که او چه بر سر بیچاره خلق می آرد

Ту раҳм кун агар ӯро ба дил набошад раҳм

تو رحم کن اگر او را به دل نباشد رحم

Валек дар дили ту раҳми раҳ куҷо дорад

ولیک در دل تو رحم ره کجا دارد