Ин нусха з гуфта баланд иқбол аст

این نسخه ز گفته بلند اقبال است

Матбӯъи впсндидаҳи аҳл ҳол аст

مطبوع وپسندیده اهل حال است

Гарчи сухан аз булбул вгл гуфта вале

گرچه سخن از بلبل وگل گفته ولی

Айбаш манимо ки аҳсан алоқўол аст

عیبش منما که احسن الاقوال است

Баноми худованди арши азим

بنام خداوند عرش عظیم

Ки бар бандагонаст лутфаши ъмим

که بر بندگانست لطفش عمیم

Ба ҳар кори доно ва бинанда ӯст

به هر کار دانا و بیننده اوست

Сухан дар даҳон офаринанда ӯст

سخن در دهان آفریننده اوست

Набошад ба ҷуз ӯ худоӣ дигар

نباشد به جز او خدای دگر

Ба ҷуз даргааш нест ҷой дигар

به جز درگهش نیست جای دگر

Буруни орад аз санги фирӯза ро

برون آرد از سنگ فیروزه را

Муҳайё кунад ризқ ҳар рӯза ро

مهیا کند رزق هر روزه را

Рутаб арад аз хор ва аз неи шукр

رطب ارد از خار و از نی شکر

Пар аз неъмат ӯ буд баҳри вбр

پر از نعمت او بود بحر وبر

Нигардида каси огаҳ аз зот ӯ

نگردیده کس آگه از ذات او

Шаҳаст ӯ валикини ҳамаи мот ӯ

شه است او ولیکن همه مات او

Буд ӯ худованди болои вапасат

بود او خداوند بالا وپست

Шуд аз амр ӯ ҳастӣ аз нест ҳаст

شد از امر او هستی از نیست هست

Раҳимасту раҳмони рауфу рашид

رحیم است و رحمان رئوف و رشید

Валеасту волии вдўду ваҳид

ولی است و والی ودود و وحید

Муайянасту мътии мубини вмҷир

معین است و معطی مبین ومجیر

Қадимасту қодири қавии вқдир

قدیم است و قادر قوی وقدیر

Ба фазли вкрм эй худованди пок

به فضل وکرم ای خداوند پاک

Биё бигузар аз ҷурми ин мушти хок

بیا بگذر از جرم این مشت خاک

Баланд аз ту гаштааст иқболи ман

بلند از تو گشته است اقبال من

Назар кун зи раҳмат бар аҳволи ман

نظر کن ز رحمت بر احوال من