Муширӣ ва қавомӣ дошт Широз

مشیری و قوامی داشت شیراز

Ки ҳар ду дар ситам буданд якка

که هر دو در ستم بودند یکه

Бирафтанд аз ҷаҳон зон пас ки ҳаштанд

برفتند از جهان زان پس که هِشتند

зи бидъатҳо ба рӯй Форси лакка

ز بدعت‌ها به روی فارس لکه

Бигуфтам бо хиради таърихашон ро

بگفتم با خرد تاریخشان را

Рақами зан чун ба зару сими сикка

رقم زن چون به زر و سیم سکه

Яке берун шуду гуфто ки баргӯ

یکی بیرون شد و گفتا که برگو

Ба дӯзах ҳар дуро гардид дакка

به دوزخ هر دو را گردید دکه