Омад шабу бозгаштами андари ғами дӯст

آمد شب و بازگشتم اندر غم دوست

Ҳам бо сари гиря эй ки чашмро хост

هم با سر گریه ای که چشمم را خوست

Хӯни дилам аз ҳар мижа каз пилк фурӯаст

خون دلم از هر مژه کز پلک فروست

Сихӣаст ки порае ҷигар бар сар ӯст

سیخی است که پاره ای جگر بر سر اوست