Он кас ки дил ба дунёӣ ғаддор ме диҳад

آن کس که دل به دنیای غدار می‌دهد

Нои поку сарду воҳӣ ва ғаддор ме шавад

نا پاک و سرد و واهی و غدار می‌شود

Тимори кори хеши хур ар оқилӣ ки дил

تیمار کار خویش خور ار عاقلی که دل

Тимор чун наёбад бемор ме шавад

تیمار چون نیابد بیمار می‌شود

Кам хусб зери сояи ғифлат ки ногаҳон

کم خُسب زیر سایهٔ غفلت که ناگهان

Хуршеди умр бар сар девор ме шавад

خورشید عمر بر سر دیوار می‌شود

Хуррами дилӣ ки дар ҳамаи умраши яке нафас

خرم دلی که در همه عمرش یکی نفس

Пеш аз аҷали зи иллат бедор ме шавад

پیش از اجل ز علت بیدار می‌شود