эй қомати дилкаши ту сармояи сарв

ای قامت دلکش تو سرمایه سرو

Сабзаст либоси ту чу перояи сарв

سبز است لباس تو چو پیرایه سرو

Маҳтоби шабӣ чаҳ хуш буд бар лаби ҷӯй

مهتاب شبی چه خوش بود بر لب جوی

Танҳо ман ва ту нишаста дар сояи сарв

تنها من و تو نشسته در سایه سرو