Рӯяти ойӣнае з сунъ худост

رویت آیینه‌ای ز صُنْعِ خداست

Хати сабзати савод машк хатост

خط سبزت سواد مشک خطاست

Сунбулати кобрўӣ насрин аст

سنبلت کابروی نسرین است

Бар гултар зи машк ғолия сост

بر گل تر ز مشک غالیه‌ساست

Ончӣ дар оби Хизр пинҳон аст

آنچه در آب خضر پنهان است

Мо биҷустем ва дар лабат пайдост

ما بجستیم و در لبت پیداست

Рахт оростааст кори ҷаҳон

رخت آراسته است کار جهان

Ростиро рахт ҷаҳон орост

راستی را رخت جهان آراست

Қомататро ба сарв май гуфтем

قامتت را به سرو می‌گفتیم

Ақл бовар кунад ҳикояти рост

عقل باور کند حکایت راست

Ишқ боло гирифт аз он боло

عشق بالا گرفت از آن بالا

Сарвро низ майл он болост

سرو را نیز میل آن بالاست

Ишқ аз шамъ ме тавон омухт

عشق از شمع می‌توان آموخت

Каши сар аз даст рафт ва по барҷост

کِش سر از دست رفت و پا برجاست

Мо ба ҷинат фурӯ наме ойем

ما به جنت فرو نمی‌آییم

Сари кӯии ту ҷинати алмоўост

سر کوی تو جنت‌الماواست

Бо ту оташу гул раёҳин аст

با تو آتش و گل ریاحین است

Гули шамшод бе ту хору гёст

گل شمشاد بی‌تو خار و گیاست

Наргису ёсамин ва лола бараст

نرگس و یاسمین و لاله برست

Соқӣу мутриб ва пиёла куҷост

ساقی و مطرب و پیاله کجاست

Натавон бе мемуғона нишаст

نتوان بی‌مِیِ مغانه نشست

Хосса акнӯн ки буи гул бархест

خاصه اکنون که بوی گل برخاست

Мо на боғ ва баҳор ме ҷӯйем

ما نه باغ و بهار می‌جوییم

Мо рухи он нигор ме ҷӯйем

ما رخ آن نگار می‌جوییم

Мо ба умеди сарви қомати дӯст

ما به امید سرو قامت دوست

Тараф ҷӯйбор ме ҷӯйем

طرف جویبار می‌جوییم

То зи чашмати магар хабар ёбем

تا ز چشمت مگر خبر یابیم

Наргис пурхумор ме ҷӯйем

نرگس پرخمار می‌جوییم

Акс рӯй ту лола май тобад

عکس روی تو لاله می‌تابد

Зон ҷиҳати лола зор ме ҷӯйем

زان جهت لاله‌زار می‌جوییم

Бе канори ту дар миён ғамем

بی‌کنار تو در میان غمیم

Зон миёни мо канор ме ҷӯйем

زان میان ما کنار می‌جوییم

Сари ошиқ ба пой дор расед

سر عاشق به پای دار رسید

Ошиқ пойдор ме ҷӯйем

عاشق پایدار می‌جوییم

Он чаҳ Хизри андари об ҳайвон ёфт

آن چه خضر اندر آب حیوان یافت

Зон лаб обдор ме ҷӯйем

زان لب آبدار می‌جوییم

Ғарази мо аз ин чаман на гул аст

غرض ما از این چمن نه گل است

Кони рух глъзор ме ҷӯйем

کان رخ گلعذار می‌جوییم

Мо з ҳар сӯратӣ ки ме байнем

ما ز هر صورتی که می‌بینیم

Нақши сӯрат нигор ме ҷӯйем

نقش صورت نگار می‌جوییم

Гар ба масҷид рӯем агар ба кунишат

گر به مسجد رویم اگر به کنشت

Акси дидор ёр ме ҷӯйем

عکس دیدار یار می‌جوییم

Соқиои талхи айшу тнгдлим

ساقیا تلخ عیش و تنگدلیم

Бода хушгувор ме ҷӯйем

بادهٔ خوشگوار می‌جوییم

Боз бегона шуд з ҳастӣ хеш

باز بیگانه شد ز هستی خویش

Ин дили ошиқи блоондиш

این دل عاشق بلااندیش

Ишқро бешае сет кандар вай

عشق را بیشه‌ای‌ست کاندر وی

Шер аз оҳӯ камасту гург аз мяш

شیر از آهو کم است و گرگ از میش

Аз пас дида май рӯй эй дил

از پس دیده می‌روی ای دل

То аз ин пас туро чаҳ ояд пеш

تا از این پس تو را چه آید پیش

Чашм ӯ дили ббрдаҳ май тарсам

چشم او دل ببرده می‌ترسم

Ки аз ин фитнаҳои беш аз пеш

که از این فتنه‌های بیش از پیش

Ғамзаи шӯхи он камони абрӯ

غمزهٔ شوخ آن کمان‌ابرو

Ҳамчу тирам баровард аз кеш

همچو تیرم برآورد از کیش

Ёр бо хол ва мо чунин холӣ

یار با خال و ما چنین خالی

Дилбарони манъманд ва мо дарвеш

دلبران منعمند و ما درویش

Ҳеҷ нӯши лабат ба мо нарасад

هیچ نوش لبت به ما نرسد

Ғамза бар дил чаҳ май занӣ чун неш

غمزه بر دل چه می‌زنی چون نیش

Бар дили риши дида хўнбор аст

بر دل ریش دیده خونبار است

Чанд резади намаки маро бар риш

چند ریزد نمک مرا بر ریش

Бедафу чангу мутриб эй соқӣ

بی‌دف و چنگ و مطرب ای ساقی

Ҳеҷ корӣ намеравад аз пеш

هیچ کاری نمی‌رود از پیش

Ринду қлошу маст ва мадҳушем

رند و قلاش و مست و مدهوشیم

Мазҳаби ишқро наме пӯшем

مذهب عشق را نمی‌پوشیم

Зарқу томот дрнмӣ гирад

زرق و طامات درنمی‌گیرد

Далқу солус то яке пӯшем

دلق و سالوس تا یکی پوشیم

Лаъли соқӣу бодаи софӣ

لعل ساقی و بادهٔ صافی

Он бабўсем ва он дигар нӯшем

آن ببوسیم و آن دگر نوشیم

Зуҳду тақвоу дарси фатво ро

زهد و تقوا و درس فتوا را

Дар харобот ишқ бифурӯшем

در خرابات عشق بفروشیم

Даст аз ҳалқа ҷаҳон бикашем

دست از حلقهٔ جهان بکشیم

Панди устоди ишқи бниўшим

پند استاد عشق بنیوشیم

Ҳаркии зини ҳалқаи гӯша Эй гирад

هرکه زین حلقه گوشه‌ای گیرد

Ба ғуломяши ҳалқа дар гӯшем

به غلامیش حلقه در گوشیم

Кӯшиши мо ба қадари ҳиммати мост

کوشش ما به قدر همت ماست

Зон ба умед васл ме кӯшем

زان به امید وصل می‌کوشیم

Кӣ расад дил ба ёри оҳӯи чашм

کی رسد دل به یار آهو چشم

Зон ки дар айн хоб харгӯшем

زان که در عین خواب خرگوشیم

Бо ту чун ғайр дрнмӣ гунҷад

با تو چون غیر درنمی‌گنجد

Карда худро аз он фаромӯшем

کرده خود را از آن فراموشیم

Бо хаёли рухи ту ҳам хобем

با خیال رخ تو هم خوابیم

Бо ғами ишқи ту ҳам оғӯшем

با غم عشق تو هم‌آغوشیم

Соқиои отшист дар дили мо

ساقیا آتشیست در دل ما

Об гулгун бидиҳ ки ме ҷӯшем

آب گلگون بده که می‌جوشیم

Адри алкأси аиҳо алсоқӣ

ادرّ الکأس ایها الساقی

Зонка аз ҳади гузашти муштоқӣ

زانکه از حد گذشت مشتاقی

Рост кун сози пардаи ушшоқ

راست کن ساز پردهٔ عشاق

Пардаи пардози роҳи ушшоқӣ

پرده پرداز راه عشاقی

Боқии бода шабона бидиҳ

باقی بادهٔ شبانه بده

Бирасонам ба давлати боқӣ

برسانم به دولت باقی

Чашмаш аз чашми захм май тарсад

چشمش از چشم‌زخم می‌ترسد

Фтъўзаҳи аиҳо алроқӣ

فتعوذه ایها الراقی

Тараф рӯй ӯ нигаҳ дорад

طرف روی او نگه دارد

Сдғҳоу ҳўи аҳсани алўоқӣ

صدغها و هو احسن الواقی

Толи шавқии илои лқоӣкм

طال شوقی الی لقائکم

Иълми аллоҳи Киеви ашўоқӣ

یعلم الله کیف اشواقی

Ҳамчуи гесуии хеши хушбӯе

همچو گیسوی خویش خوشبویی

Ҳамчуи обрӯии хештани тоқӣ

همچو آبروی خویشتن طاقی

Дар раҳи меҳри неки бадаҳдӣ

در ره مهر نیک بدعهدی

Дар вафои сахти сусти мисоқӣ

در وفا سخت سست‌میثاقی

Соқиои рӯзгори ранг омез

ساقیا روزگار رنگ‌آمیز

Нахирад аз ту ранги зроқӣ

نخرد از تو رنگ زراقی

эй зи шамъи рахти ҷаҳони равшан

ای ز شمع رخت جهان روشن

Ҷинат аз кӯии ту яке гулшан

جنت از کوی تو یکی گلشن

Парда бурдор то фурӯд ояд

پرده بردار تا فرود آید

Офтобат чу зарра аз равзан

آفتابت چو ذره از روزن

Мо шикастаи дил ва парешонем

ما شکسته دل و پریشانیم

Ту сари зулф пуршикан машкан

تو سر زلف پرشکن مشکن

Аҳли парҳез гӯ бипарҳезед

اهل پرهیز گو بپرهیزید

Котши ишқи сӯхти хирмани ман

کآتش عشق سوخت خرمن من

Чеҳраи зарди моу бодаи сурх

چهرهٔ زرد ما و بادهٔ سرخ

Синаи софи моу дардии ?дан

سینهٔ صاف ما و دردی دن

Соқио май ки рӯзгори ббихт

ساقیا می که روزگار ببیخت

Хоки парвизро ба прўизн

خاک پرویز را به پرویزن

Чархи золисти даст бар дастон

چرخ زالیست دست بر دستان

Даҳр перӣаст пой бар шеван

دهر پیریست پای بر شیون

Кос ӯ косаи сари Ковӯс

کاس او کاسهٔ سر کاووس

Базм ӯ ҳсни ҷисми рӯйин тан

بزم او حصن جسم رویین تن

Хастаи қаҳри захм ӯ Суҳроб

خسته قهر زخم او سهراب

Бастаи қаъри чоҳ ӯ бежан

بستهٔ قعر چاه او بیژن

Хӯн махӯр зини ҷаҳон ки ӯ дорад

خون مخور زین جهان که او دارد

Хӯни афросйоб дар гардан

خون افراسیاب در گردن

Ҳилае чун наметавон ангехт

حیله‌ای چون نمی‌توان انگیخت

Чорае чун наме тавон кардан

چاره‌ای چون نمی‌توان کردن

эй рахти офтоби манзари бом

ای رخت آفتاب منظر بام

Оризи равшани ту моҳи тамом

عارض روشن تو ماه تمام

Рӯй ту длгшои талъати субҳ

روی تو دلگشای طلعت صبح

Ҷаъди ту мӯии банди турраи шом

جعد تو موی بند طرهٔ شام

То гулу сарв дар ҳиҷоб уфтанд

تا گل و سرو در حجاب افتند

Чеҳра бинмо ва дар чамани бхром

چهره بنما و در چمن بخرام

Буии зулфи худ аз бунафшаи шинав

بوی زلف خود از بنفشه شنو

Каши мънбр ба буи туаст машом

کش معنبر به بوی توست مشام

Накунам нисбати қади ту ба сарв

نکنم نسبت قد تو به سرو

Худ ки дидааст сарви сими андом

خود که دیده است سرو سیم‌اندام

Холу зулф ту дид мурғи дилам

خال و زلف تو دید مرغ دلم

Андар омад ба сӯии дона ба дом

اندر آمد به سوی دانه به دام

Шайхи моро ба тавба ме хонд

شیخ ما را به توبه می‌خواند

Мо кадомему аҳли тавбаи кадом

ما کدامیم و اهل توبه کدام

Зоҳидии гӯ ҳазар кунед ки мо

زاهدان گو حذر کنید که ما

Доман олӯдаему дрдошом

دامن‌آلوده‌ایم و دُردآشام

Чун суроҳеи фурӯ наме орем

چون صراحی فرو نمی‌آریم

Сар ба чизеи магар ба бодау ҷом

سر به چیزی مگر به باده و جام

Муфтии дарс ишқ куҷост

مفتی درس عشق کجاست

Ки бигӯед ки нест бодаи ҳаром

که بگوید که نیست باده حرام

Зуҳд ташвиш медиҳад мо ро

زهد تشویش می‌دهد ما را

Соқиои мо ба рағми ибни ҳисом

ساقیا ما به رغم ابن حسام