Бо ман сафеҳ кард сафоҳати зи ҷаҳли хеш

با من سفیه کرد سفاهت ز جهل خویش

Макрӯҳам омад онкии мар ӯро шавам мҷиб

مکروهم آمد آنکه مر او را شوم مجیب

ӯ дар сФаҳ фузуда ва ман карда ҳалам беш

او در سفه فزوده و من کرده حلم بیش

Чун авди каш фузун шавад аз сӯзи тобу таййиб

چون عود کش فزون شود از سوز تاب و طیب