Дар ой аз дирам эй орзӯии дил ки бар онам

در آی از درم ای آرزوی دل که بر آنم

Ки бар ду дидаи равшани бмрдмити нишонам

که بر دو دیده روشن بمردمیت نشانم

Дамӣ ки битў нишинам ҳадиси ишқ ту гӯям

دمی که بیتو نشینم حدیث عشق تو گویم

Ҳамон дамаст агар ҳаст ҳосилии зи ҷаҳонам

همان دمست اگر هست حاصلی ز جهانم

Ҳадиси шукри мигўнт аз он нафас ки шунидам

حدیث شکر میگونت از آن نفس که شنیدم

Дар орзӯаш ҳаво кард ва рафт тӯтии ҷонам

در آرزوش هوا کرد و رفت طوطی جانم

Ғуломи онрхи хубам ки чун ниқоби кушояд

غلام آنرخ خوبم که چون نقاب گشاید

Баҳор рӯй намояди миёни фасли хазонам

بهار روی نماید میان فصل خزانم

зи тири ғамзаи хўнризу абрӯӣ чу камонат

ز تیر غمزه خونریز و ابروی چو کمانت

Чу тир хок нишинам хамидаи қад чу камонам

چو تیر خاک نشینم خمیده قد چو کمانم

Бирафт нақди равонами зи дасту суд ғам омад

برفت نقد روانم ز دست و سود غم آمد

Нигоҳ кун ки зи судот бар чаҳ мояи зиёнам

نگاه کن که ز سودات بر چه مایه زیانم

Ту шоҳи ҷумлаи бутоне ва ман гадои камӣнат

تو شاه جمله بتانی و من گدای کمینت

Гарм блтФ нахонӣ бънФ низ мронм

گرم بلطف نخوانی بعنف نیز مرانم

Битарс зи оҳи дили ман ки зуди занг бар орад

بترس ز آه دل من که زود زنگ بر آرد

Сипеҳри оинаи гаван гар биравяш оҳи расонам

سپهر آینه گون گر برویش آه رسانم

зи банди ишқи ту длро чу нест рӯй гушоиш

ز بند عشق تو دلرا چو نیست روی گشایش

Басони ибни ямини ҷумла бар азимати онам

بسان ابن یمین جمله بر عزیمت آنم

Ки дар ҳавои лаби шаккаринати тӯтии ҷонро

که در هوای لب شکرینت طوطی جانرا

зи банди ин қафаси сари гирифта боз Раҳонам

ز بند این قفس سر گرفته باز رهانم