То дар омад хати шбрнги ту пиромни моҳ

تا در آمد خط شبرنگ تو پیرامن ماه

Кисвати ҳасани тарошади илм аз шеъри сиёҳ

کسوت حسن تراشد علم از شعر سیاه

Ончунон каз шукрат сабза дамидасту набот

آنچنان کز شکرت سبزه دمیدست و نبات

Аз лаби чашмаи ҳайвони ндмди меҳри гиёҳ

از لب چشمه حیوان ندمد مهر گیاه

Ҳбзои толеъи фархундаи онкас ки фитад

حبذا طالع فرخنده آنکس که فتد

Назараш бар рухи маймуни ту ҳар рӯзи пагоҳ

نظرش بر رخ میمون تو هر روز پگاه

Чашмам аз хайли хаёли ту аз он маҳрӯмаст

چشمم از خیل خیال تو از آن محرومست

Ки гузар менатавон кард зи дарёи бшноаҳ

که گذر می نتوان کرد ز دریا بشناه

Гуфтам аидл чаҳ гунаҳ дид длороми зи ту

گفتم ایدل چه گنه دید دلارام ز تو

Кати бсимини зқни афканд чу Юсуф дар чоҳ

کت بسیمین ذقن افکند چو یوسف در چاه

Гуфт каз баҳри худои тӯҳмат беҳуда макун

گفت کز بهر خدا تهمت بیهوده مکن

Ситамӣ мекунад ӯ варна ки кардаст гуноҳ

ستمی میکند او ورنه که کردست گناه

Вари бхўни рехтанам майл кунӣ баҳри дилат

ور بخون ریختنم میل کنی بهر دلت

Кунад ӣнкор бичишам ибни ямин бе икроҳ

کند اینکار بچشم ابن یمین بی اکراه