Хдиўи кишварро даии бҳоءи давлату дайн

خدیو کشور را دی بهاء دولت و دین

Тўӣӣ ки абри кафати лؤлؤ хўшоб диҳад

توئی که ابر کفت لؤلؤ خوشاب دهد

Агар на файз ту бошад муҳӣт бо ҳамаи об

اگر نه فیض تو باشد محیط با همه آب

Ба ташнагони амли ваъда сароб диҳад

به تشنگان امل وعده سراب دهد

Чу нест соқии моро зи бими таънаи халқ

چو نیست ساقی ما را ز بیم طعنه خلق

Маҷоли онкии бмои ҷуръа шароб диҳад

مجال آنکه بما جرعه شراب دهد

Чаҳ бошад аз карами шомилат ки чун дарё

چه باشد از کرم شاملت که چون دریا

Баҳри нафас ки занад моя саҳоб диҳад

بهر نفس که زند مایه سحاب دهد

БлФзи хеши зи маъҷуни длгшои бад-ӣн

بلفظ خویش ز معجون دلگشای بدین

Гирифтаи дил қадре аз пай савоб диҳад

گرفته دل قدری از پی ثواب دهد