Даии марои дӯстӣ ки моил буд

دی مرا دوستی که مایل بود

Доимаши хотири хатири бшър

دائمش خاطر خطیر بشعر

Гуфт аз ашъор худ бихон ғазалӣ

گفت از اشعار خود بخوان غزلی

эй ту бар шоирони амири бшър

ای تو بر شاعران امیر بشعر

Гуфтам аз шеър кардаам эъроз

گفتم از شعر کرده ام اعراض

Гарчи ҳастам балои назир ба шеър

گرچه هستم بلا نظیر به شعر

Зон каз абноء даҳр нест касе

زان کز ابناء دهر نیست کسی

На ҷавони роғиб ва на пери бшър

نه جوان راغب و نه پیر بشعر

Венаи бтартар ки табъи вқодм

وین بتر تر که طبع وقادم

Май напардозад аз шъири бшър

می نپردازد از شعیر بشعر