Миннати эзадро ки гардунгар ки икчндии маро

منت ایزد را که گردون گر که یکچندی مرا

Дар ҷаҳон медошт сари гардони басони хештан

در جهان میداشت سر گردان بسان خویشتن

Аз ҷаҳон берун нарафтам то надидам оқибат

از جهان بیرون نرفتم تا ندیدم عاقبت

Дшмнонмро бкоми дӯстони хештан

دشمنانم را بکام دوستان خویشتن

Ман на чун дунон барои нони чунин сар гашта ам

من نه چون دونان برای نان چنین سر گشته ام

Баҳри об афтодаам давр аз макони хештан

بهر آب افتاده ام دور از مکان خویشتن

Аз макони худ агар берун фитодам айб нест

از مکان خود اگر بیرون فتادم عیب نیست

Аз ҳунар берун фитад гавҳари зи кони хештан

از هنر بیرون فتد گوهر ز کان خویشتن

Бас ки дар бидои ҳайрати ақл саргардон шавад

بس که در بیدای حیرت عقل سرگردان شود

Гар бигӯям шамаи ӣӣ аз достони хештан

گر بگویم شمه ئی از داستان خویشتن

зи эҳтимоли бори ғам чу кон сифат шуд қоматам

ز احتمال بار غم چو کان صفت شد قامتم

Гарчи барадами гӯии зи ақрон дар замони хештан

گرچه بردم گوی ز اقران در زمان خویشتن

Ман зи табъи ҳамчуи оби хештан дар оташам

من ز طبع همچو آب خویشتن در آتشم

Дар қФс аз чист булбул аз забони хештан

در قفص از چیست بلبل از زبان خویشتن

Хештанро ҳар ки бар теғи забон ман занад

خویشتن را هر که بر تیغ زبان من زند

Хунаш дар гардан ки дорад қасди ҷони хештан

خونش در گردن که دارد قصد جان خویشتن

То ман аз хон қаноат сайр кардам оз ро

تا من از خوان قناعت سیر کردم آز را

Бастаам аз луқмаи дунони даҳони хештан

بسته ام از لقمه دونان دهان خویشتن

Миннат ризвон наярзад кавсару боғи биҳишт

منت رضوان نیرزد کوثر و باغ بهشت

Моу об рӯй хешу бӯстони хештан

ما و آب روی خویش و بوستان خویشتن

Беҳтараст аз тўтёӣии кон бмнт парваранд

بهترست از توتیائی کان بمنت پرورند

Чашми моро гирду хоки остони хештан

چشم ما را گرد و خاک آستان خویشتن

Ошкоро кард пеш аз офариниши ризқи ту

آشکارا کرد پیش از آفرینش رزق تو

Онкӣ натавонӣ наҳуфт аз ваии ниҳони хештан

آنکه نتوانی نهفت از وی نهان خویشتن

Ҳар крои бинии бгитии рӯзӣ худ мехӯрд

هر کرا بینی بگیتی روزی خود میخورد

Гар зи он тести Нонаш ё зи он хештан

گر ز آن تست نانش یا ز آن خویشتن

Пас турои миннати з меҳмон дошт бояд баҳри онк

پس ترا منت ز مهمان داشت باید بهر آنک

Мехӯрд бар хон эҳсони ту нони хештан

میخورد بر خوان احسان تو نان خویشتن

Аз тамаъи хории ҳамеи хезади бтрк он бигир

از طمع خواری همی خیزد بترک آن بگیر

То шӯй дар малики иззати Комрони хештан

تا شوی در ملک عزت کامران خویشتن

Вари ҳамеи хоҳӣ ки ёбии номи озодӣ чу сарв

ور همی خواهی که یابی نام آزادی چو سرو

Ростӣ кун бо ҳамаи халқони басони хештан

راستی کن با همه خلقان بسان خویشتن

Бишинав аз ибни ямини ин пандҳои сӯдманд

بشنو از ابن یمین این پندهای سودمند

Вари хилоф ин кунӣ бинии зиёни хештан

ور خلاف این کنی بینی زیان خویشتن