Султони гул ар чаҳ бо басии барг ва навост

سلطان گل ار چه با بسی برگ و نواست

Ҳар чанд ки зари дӯхта бар чин қабост

هر چند که زر دوخته بر چین قباست

Дидам ки кушодаи кафи бпиши булбул

دیدم که گشاده کف بپیش بلبل

Бо онҳамаи барг зу нўоӣӣ мехост

با آنهمه برگ زو نوائی میخواست