Аз хандаи раъду гиряи абри баҳор

از خنده رعد و گریه ابر بهار

Вақтаст ҷҳонро ки шавад чун рухи ёр

وقتست جهانرا که شود چون رخ یار

Сардӣ макун аибод баҳорӣ бигзор

سردی مکن ایباد بهاری بگذار

То лолау кули бушковад аз хорау хор

تا لاله و کل بشکفد از خاره و خار