Ба рухсор монанди тобандаи моҳ
به رخسار مانند تابنده ماه
Ду абрӯаши мшгини дўгисўи сиёҳ
دو ابروش مشگین دوگیسو سیاه
Чу афканди икрон ба дашти ситез
چو افکند یکران به دشت ستیز
Ту гуфтӣ падедор шуд растхез
تو گفتی پدیدار شد رستخیز
Дами теғу ҳамчуи боди хазон
دم تیغ و همچو باد خزان
Ҳамеи рехти сарҳо чу барги рузон
همی ریخت سرها چو برگ رزان
Фузуни кишт зон фирқа ӣ нобакор
فزون کشت زان فرقه ی نابکار
Пас омад сӯии шоҳи дркорзор
پس آمد سوی شاه درکارزار
Агар буд обӣ нарафтӣ дареғ
اگر بود آبی نرفتی دریغ
Ҳамаи баҳра ӣ мо буд оби теғ
همه بهره ی ما بود آب تیغ
Равони гашти бордгри Авни род
روان گشت باردگر عون راد
Ба кини бозуӣ ҳайдарӣ баргушод
به کین بازوی حیدری برگشاد
Басони сар ки аз пайкари афканди паст
بسان سر که از پیکر افکند پست
Басии саф ки бар икдгр бар шикаст
بسی صف که بر یکدگر بر شکست
Ҳавои пари зи афғон ва фарёд шуд
هوا پر ز افغان و فریاد شد
Замини пари сарви тарк фӯлод шуд
زمین پر سرو ترک فولاد شد
Чу зонгўнаҳи солор лашкар бидид
چو زانگونه سالار لشکر بدید
Яке наъра ӣ хашмгин баркашид
یکی نعره ی خشمگین برکشید
Ки дрпҳнаҳ эй мардуми нобакор
که درپهنه ای مردم نابکار
Чаҳ монадед бечораи азики савор ?
چه ماندید بیچاره ازیک سوار؟
Вази он пас ба ҳҷрбн аҳҷор гуфт
وز آن پس به حجربن احجار گفت
Ки эй размҷуи гирди боёлу сифт
که ای رزمجو گرد بایال و سفت
Ҳазорӣ ду аз номдорони мард
هزاری دو از نامداران مرد
Бабр бо худ эдар ба ди шати набард
ببر با خود ایدر به د شت نبرد
Сароин ҷавонро ба назд ман ор
سراین جوان را به نزد من آر
Ки бхшмти симу зар бе шумор
که بخشمت سیم و زر بی شمار
Дмони ҳаҷари бади гавҳар ва он сипоҳ
دمان حجر بد گوهر و آن سپاه
Фиканданд тавсани сӯии размгоҳ
فکندند توسن سوی رزمگاه
Аз эшон наомад ба шҳзодаҳи бим
از ایشان نیامد به شهزاده بیم
Ҳаме шуд савор ва самандаш дунем
همی شد سوار و سمندش دونیم
Пароканда кард он ҳамаи мард ро
پراکنده کرد آن همه مرد را
Худ аз ёдашони баради новирд ро
خود از یادشان برد ناورد را
Яке бади гуҳари марди солеҳ ба ном
یکی بد گهر مرد صالح به نام
Ба пигори шҳзодаҳи бардошти гом
به پیگار شهزاده برداشت گام
Згрди раҳи он шаҳсавори ҷаҳон
زگرد ره آن شهسوار جهان
Бузади найзааш рости андари даҳон
بزد نیزه اش راست اندر دهان
Ки нӯки синон аз пас гарданаш
که نوک سنان از پس گردنش
Бурун рафту ҷони ҳам зтории таниш
برون رفت و جان هم زتاری تنش
Чу ин дид бадари ибни сайёри тафт
چو این دید بدر ابن سیار تفت
Хурушон ба майдон шҳзодаҳ рафт
خروشان به میدان شهزاده رفت
Ба кини бародараш бар вай битохт
به کین برادرش بر وی بتاخت
Диловар ба як найзаи кораши бсохт
دلاور به یک نیزه کارش بساخت
Пас онгаҳ ду сад мард аз он сипоҳ
پس آنگه دو صد مرد از آن سپاه
Бияфканад бар хоки овардгоҳ
بیفکند بر خاک آوردگاه
Ба ногуҳи паии қатли он бе қарин
به ناگه پی قتل آن بی قرین
Буруни холиди талҳаи ҷуст аз камӣн
برون خالد طلحه جست از کمین
Бузади теғи воФтод аз зини ҷавон
بزد تیغ وافتاد از زین جوان
Беафтӣ зпо эй баланди осмон
بیفتی زپا ای بلند آسمان
Шҳншаҳ хурушон биёмад буриш
شهنشه خروشان بیامد برش
Биоварад зии хаймаи гуҳи пайкараш
بیاورد زی خیمه گه پیکرش
Ба сар дода гон дигар ёр кард
به سر داده گان دگر یار کرد
Бадви мӯяу гиря бисёр кард
بدو مویه و گریه بسیار کرد
Чу пигори Авн андар омад ба бен
چو پیگار عون اندر آمد به بن
зи аббосу ихвонаши ронами сухан
ز عباس و اخوانش رانم سخن