Сари номаро номии афсар буд

سر نامه را نامی افسر بود

Ки он афсари орой ҳар сар буд

که آن افسر آرای هر سر بود

Бидон бениёзӣаст моро ниёз

بدان بی نیازی است ما را نیاز

Каз ӯ ёфта ҳар дўгитии тароз

کز او یافته هر دوگیتی طراز

Худоӣ ки ҷону ҷаҳони офарид

خدایی که جان و جهان آفرید

Ба ҳарфии ҳам ин ваҳми он офарид

به حرفی هم این وهم آن آفرید

Ягонаи худоӣ ки бе чун ва буд

یگانه خدایی که بی چون و بود

зи андешау ваҳми берун буд

ز اندیشه و وهم بیرون بود

Ба ширӣ хӯриш дода аз роҳи гӯр

به شیری خورش داده از راه گور

Взў пӯст барканда аз неши мӯр

وزو پوست برکنده از نیش مور

Зҳкмти якеро диҳад рои вҳш

زحکمت یکی را دهد رای وهش

Кунад пашшаро пел ,у намруди каш

کند پشه را پیل، و نمرود کش

Ҷаҳони подшоҳии каш анбоз нест

جهان پادشاهی کش انباز نیست

Дурахшам ӯ ҳичгаҳ боз нест

درخشم او هیچگه باز نیست

Ба ҷуз бар рухи он ки аз байни хашм

به جز بر رخ آن که از بین خشم

зи бахшоиш ӯ фурӯи бастаи чашм

ز بخشایش او فرو بسته چشم

Ҳакимӣ ки оварад ӯ дрзҳўр

حکیمی که آورد او درظهور

Занаи боб ва аз чори модари се пӯр

زنه باب و از چار مادر سه پور

Шикастаи дили мо згли офарид

شکسته دل ما زگل آفرید

Дар он хона ӣ пок манзил гузид

در آن خانه ی پاک منزل گزید

Дар он дил ки ӯ нест ботил буд

در آن دل که او نیست باطل بود

з оташ сириштааст , неи гул буд

ز آتش سرشته است، نی گل بود

зи рӯзи азали гашт аз ӯ тобнок

ز روز ازل گشت از او تابناک

Ба фонӯси тани шамъи ҷонҳои пок

به فانوس تن شمع جان های پاک

Чу бо муштӣ аз хоки ин кор кард

چو با مشتی از خاک این کار کرد

Варо бар баду нек мухтор кард

و را بر بد و نیک مختار کرد

Ба шукронаи ту низ ӯро параст

به شکرانه تو نیز او را پرست

Ба бад то туоне мёлои даст

به بد تا توانی میالای دست

Худоӣ беанбозро банда бош

خدای بی انباز را بنده باش

Фиристодаи гонро парастанда бош

فرستاده گان را پرستنده باش

Ба роҳӣ ки рафтанд эшон бирав

به راهی که رفتند ایشان برو

Манеҳ дар бар деви ҷонро гарав

منه در بر دیو جان را گرو

Ба вижаи раҳи шоҳи миъроҷу тоҷ

به ویژه ره شاه معراج و تاج

Ки аз ҳар набии ҳишматаши хости боҷ

که از هر نبی حشمتش خواست باج