Осмон дод Фхролмлки хуршеди замин

آسمان داد فخرالملک خورشید زمین

эй ҷаҳонро аҳди инсофи ту айёми шабоб

ای جهان را عهد انصاف تو ایام شباب

эй худовандӣ ки нӯки калаки малики орои ту

ای خداوندی که نوک کلک ملک آرای تو

Ҳодии теғи мамоликпарвар молики рқоб

هادی تیغ ممالک پرور مالک رقاب

Қаҳру лафзаши дастгири оташ ва обанд аз он

قهر و لفظش دستگیر آتش و آبند از آن

Кандарин нор ва Наимаст , андари он ранҷу азоб

کاندرین نار و نعیمست، اندر آن رنج و عذاب

Гар зи оби лутфу тоби қаҳри ту ёд оварад

گر ز آب لطف و تاب قهر تو یاد آورد

Об донад даҳшати лутфи ту аз дар хўшоб

آب داند دهشت لطف تو از درّ خوشاب

Лафзи ъзби тест дар арзи ҷаҳони назму наср

لفظ عذب تست در عرض جهان نظم و نثر

Нӯки калаки тест бар авҷи ҳавои ҷоҳу об

نوک کلک تست بر اوج هوای جاه و آب

Гоҳи маънии баҳр агар гавҳар шавад мавҷи баҳор

گاه معنی بحر اگر گوهر شود موج بحار

Рӯзи эҳсони абр агар ахтар буд файзи саҳоб

روز احسان ابر اگر اختر بود فیض سحاب

Осмони малику миллатро кунад , парвини фурӯғ

آسمان ملک و ملت را کند، پروین فروغ

Офтоби дайн ва дўлтро кунад , мишкӣни ниқоб

آفتاب دین و دولترا کند، مشکین نقاب

Гирди хоки пои қадару акси нури раъии тест

گرد خاک پای قدر و عکس نور رأی تست

Дар ҷаҳони ифтихор ва бар сипеҳри фатҳи боб

در جهان افتخار و بر سپهر فتح باب

Осмонии осмон , дар давр ӯ то мустақӣм

آسمانی آسمان، در دور او تا مستقیم

Офтобӣ , офтоб аз тоб ӯ дар изтироб

آفتابی، آفتاب از تاب او در اضطراب

Дайни пноҳои мар « имомӣ »ро бҳнгоми сухан

دین پناها مر «امامی» را بهنگام سخن

Гарчи табъии ҳамчуи оташ буду назмии ҳамчуи об

گرچه طبعی همچو آتش بود و نظمی همچو آب

Шуъла ӣ мадҳи ту то дар доман табъаш гирифт

شعله ی مدح تو تا در دامن طبعش گرفت

Сар бар оварад аз гиребони замираш , офтоб

سر بر آورد از گریبان ضمیرش، آفتاب

Бо чунин шеърӣ раво бошад ки рӯзи хотираш

با چنین شعری روا باشد که روز خاطرش

Уфтад аз пеши шаби идбор ҳар дам дар шитоб

افتد از پیش شب ادبار هر دم در شتاب

Матлаъи хуршед , ҳрбои хаста ӣ минқори бум

مطلع خورشید، حربا خسته ی منقار بوم

Ҳазрати ҷамшеду тӯтии баста ӣ банди ғроб

حضرت جمشید و طوطی بسته ی بند غراب

То табиатро қавомасту кавокибро масир

تا طبیعت را قوامست و کواکب را مسیر

То ҷаҳонро эътидоласту фалакро инқилоб

تا جهان را اعتدالست و فلک را انقلاب

Табъро ҳукми ту гардуни боди гардунро мадор

طبع را حکم تو گردون باد گردون را مدار

Чархи малики ту кавокиби боду кавкабро мӣоб

چرخ ملک تو کواکب باد و کوکب را مئاب

Даври он пайвастаи малики дайну дунёро қавом

دور آن پیوسته ملک دین و دنیا را قوام

Сайри ин ҳамвора обу малику миллатро зҳоб

سیر این همواره آب و ملک و ملت را ذهاب