Гарчи дил хӯн кунӣ аз хок дарат нгризим

گرچه دل خون کنی از خاک درت نگریزیم

Ҷузи ту фарёдрасии кӯ ки дарав овезем ?

جز تو فریادرسی کو که درو آویزیم؟

Гузарӣ кун , ки магар бо ту дамӣ биншинем

گذری کن، که مگر با تو دمی بنشینیم

Назарӣ кун ки хушӣ аз сар ва ҷон бархезем

نظری کن که خوشی از سر و جان برخیزیم

Мушт хокем ба хӯни ҷигари оғиштаи ҳама

مشت خاکیم به خون جگر آغشته همه

Аз чунин хоки дарин роҳ чаҳ гирд ангезем ?

از چنین خاک درین راه چه گرد انگیزیم؟

Ҳам бисӯзем зи тоби рухи ту ногоҳе

هم بسوزیم ز تاب رخ تو ناگاهی

Ҳамчуи парвонаи зи шамъ арча басӣ парҳезем

همچو پروانه ز شمع ارچه بسی پرهیزیم

Бим онаст ки дар хӯни ҷигар ғарқ шавем

بیم آن است که در خون جگر غرق شویم

Бскаҳ бар хок дарат хӯн ҷигар ме резем

بسکه بر خاک درت خون جگر می‌ریزیم

То дили гумшударо бар сар Кувайт ёбем

تا دل گمشده را بر سر کویت یابیم

Ҳамаи шаб то ба саҳари хок дарат ме безем

همه شب تا به سحر خاک درت می‌بیزیم

Неку бад зон тўоим , бо дигарямон магузор

نیک و بد زان توایم، با دگریمان مگذار

Бо ту омехтаем , бо дгарии номизим

با تو آمیخته‌ایم، با دگری نامیزیم

Роҳи даҳ боз , ки назд ту паноҳ оварадем

راه ده باز، که نزد تو پناه آوردیم

Бӯ ки аз дасти ироқӣ нафасӣ бигурезем

بو که از دست عراقی نفسی بگریزیم