эй дил , қалами нақш муаммо ме бош

ای دل، قلم نقش معما می‌باش

Фарроши саропарда савдо ме бош

فراش سراپردهٔ سودا می‌باش

Монандаи паргор ба гирди сари хеш

مانندهٔ پرگار به گرد سر خویش

Май гирд ва ба табъи пой бар ҷо ме бош

می‌گرد و به طبع پای بر جا می‌باش