Омад ба сари кӯии ту мискини дарвеш

آمد به سر کوی تو مسکین درویش

Бо чашми пуроб ва бо дили пораи риш

با چشم پرآب و با دل پارهٔ ریش

Бигзор ки дар пой ту андозад сар

بگذار که در پای تو اندازد سر

Кӯ бе рухи хуб ту надорад сари хеш

کو بی‌رخ خوب تو ندارد سر خویش