эй хушу фориғ , аз ғам мо пресс

ای خوش و فارغ، از غم ما پرس

Ошиқони заъифро вопрс

عاشقان ضعیف را واپرس

Аҷзи ман байн , дуоӣ ман бипазир

عجز من بین، دعای من بپذیر

Май туоне , ба лутфи дастами гир

می‌توانی، به لطف دستم گیر

Дорӣ аз ошиқони хеши малол

داری از عاشقان خویش ملال

Хӯн эшон чарост бар ту ҳалол ?

خون ایشان چراست بر تو حلال؟

Ба касе илтифот кун нафасӣ

به کسی التفات کن نفسی

Ки надорад ба ҷузи ту ҳеҷ касе

که ندارد به جز تو هیچ کسی

Фориғӣ аз даруни соҳиби дард

فارغی از درون صاحب درد

Макун , эй дӯст , ҳарчӣ битавон кард

مکن، ای دوست، هرچه بتوان کرد

Гар ту хӯбӣ ва мо заъифу фақир

گر تو خوبی و ما ضعیف و فقیر

Тобат , эй хур , зи зарраи бози мгир

تابت، ای خور، ز ذره باز مگیر

Рух ба мо май намоу ҷон май бахш

رخ به ما می‌نما و جان می‌بخش

Бар дили риши ошиқон май бахш

بر دل ریش عاشقان می‌بخش